Eter celulozowyPochodne celulozy są szeroko stosowane w przemyśle spożywczym od dawna. Fizyczna modyfikacja celulozy może regulować właściwości reologiczne, hydratację i mikrostrukturę układu. Pięć ważnych funkcji chemicznie modyfikowanej celulozy w żywności to reologia, emulgowanie, stabilność piany, zdolność do kontrolowania tworzenia i wzrostu kryształków lodu oraz wiązanie wody.
Celuloza mikrokrystaliczna jako dodatek do żywności została potwierdzona przez Wspólny Komitet Identyfikacyjny Dodatków do Żywności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 1971 roku. W przemyśle spożywczym celuloza mikrokrystaliczna jest stosowana głównie jako emulgator, stabilizator piany, stabilizator wysokiej temperatury, wypełniacz nieodżywczy, zagęszczacz, środek zawieszający, środek konsystencji oraz środek kontrolujący tworzenie kryształków lodu. Na arenie międzynarodowej celuloza mikrokrystaliczna znalazła zastosowanie w produkcji mrożonek, napojów zimnych, słodkich sosów i sosów do gotowania; celuloza mikrokrystaliczna i jej karboksylowane produkty są wykorzystywane jako dodatki do produkcji oleju sałatkowego, tłuszczu mlecznego i przypraw dekstrynowych; a także w produkcji pożywnych produktów spożywczych i leków dla diabetyków.
Wielkość ziarna krystalicznego w zakresie 0,1 ~ 2 mikronów celulozy mikrokrystalicznej na poziomie koloidalnym. Celuloza mikrokrystaliczna koloidalna jest sprowadzana z zagranicy jako stabilizator do produkcji nabiału, ponieważ ma dobrą stabilność i smak, jest coraz częściej stosowana w produkcji wysokiej jakości napojów, głównie w przypadku mleka o wysokiej zawartości wapnia, mleka kakaowego, mleka orzechowego, mleka arachidowego itp. Gdy celuloza mikrokrystaliczna koloidalna i karagen są stosowane razem, można rozwiązać problem stabilności wielu neutralnych napojów zawierających mleko.
Metyloceluloza (MC)lub modyfikowana guma celulozowa roślinna i hydroksyprolilometyloceluloza (HPMC) są certyfikowanymi dodatkami do żywności. Oba związki wykazują aktywność powierzchniową i mogą być hydrolizowane w wodzie, tworząc w roztworze warstwę, która pod wpływem ciepła rozkłada się na składniki metoksylowe i hydroksyprolilowe hydroksyprolilometylocelulozy. Metyloceluloza i hydroksyprolilometyloceluloza mają oleisty smak, mogą tworzyć wiele pęcherzyków powietrza i zatrzymywać wilgoć. Stosowane są w produktach piekarniczych, mrożonych przekąskach, zupach (takich jak makaron instant), sokach i przyprawach. Hydroksypropylometyloceluloza jest rozpuszczalna w wodzie, nie jest trawiona przez organizm ludzki ani nie podlega fermentacji bakteryjnej jelit, może obniżać poziom cholesterolu, a długotrwałe spożywanie zapobiega nadciśnieniu.
CMC to karboksymetyloceluloza, którą Stany Zjednoczone wprowadziłyCMCW Kodeksie Federalnym Stanów Zjednoczonych, CMC jest uznawana za substancję bezpieczną. Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznały CMC za substancję bezpieczną, a dzienne spożycie dla ludzi wynosi 30 mg/kg. CMC charakteryzuje się unikalnymi właściwościami wiążącymi, zagęszczającymi, zawiesinowymi, stabilnymi, dyspersyjnymi, zatrzymującymi wodę i wiążącymi. Dlatego też CMC w przemyśle spożywczym może być stosowana jako zagęszczacz, stabilizator, środek zawieszający, dyspergator, emulgator, środek zwilżający, środek żelujący i inne dodatki do żywności. Jest stosowana w różnych krajach.
Czas publikacji: 25 kwietnia 2024 r.