In dit artikel worden hoofdzakelijk MMA, BA en AA als monomeren gebruikt. De factoren die van invloed zijn op de entpolymerisatie hiermee, zoals de volgorde van toevoeging, de hoeveelheid en de reactietemperatuur van de initiator en elk monomeer, worden besproken. De optimale procesomstandigheden voor de entpolymerisatie worden vastgesteld. Het rubber wordt eerst gekneed, vervolgens geroerd en opgelost in een mengsel van oplosmiddelen bij 70-80 °C. Daarna wordt de initiator BPO in porties toegevoegd. Het eerste monomeer, MMA opgelost in BPO, wordt toegevoegd bij 80-90 °C gedurende 20 minuten. Vervolgens wordt het tweede monomeer, BPO, toegevoegd. Na nog eens 20 minuten wordt het derde monomeer toegevoegd bij 84-88 °C en gedurende 45 minuten geroerd. Het mengsel wordt vervolgens 1,5-2 uur warm gehouden. Op deze manier wordt een CR/MMA-BA-AA drieweg-entpolymerisatielijm verkregen. De afpelsterkte is groter dan die van CR/MMA-BA, namelijk 6,6 kN·m⁻¹.
Trefwoorden: Neopreenlijm, schoenlijm, meercomponenten geënte neopreenlijm.
Cellulose-etherMCEnHPMCZe hebben goede dispersie-, emulgatie-, verdikkings-, hechtings-, filmvormings- en waterretentie-eigenschappen, en beschikken bovendien over een uitstekende wateroplosbaarheid, oppervlakteactiviteit, stabiliteit en oplosbaarheid in organische oplosmiddelen.
De belangrijkste producten die momenteel worden ontwikkeld, zijn de RT-serie MC- en HPMC-varianten, met de kwaliteiten 50RT (methylcellulose), 60RT (hydroxypropylmethylcellulose), 65RT (hydroxypropylmethylcellulose) en 75RT (hydroxypropylmethylcellulose), die overeenkomen met de kwaliteiten Methocel A, E, F en K van DOW Chemical Company.
De producten uit de RT-serie zijn zeer nuttige additieven in bouwmaterialen vanwege hun cohesie, suspensiestabiliteit en waterretentie. Zo kunnen ze bijvoorbeeld worden verwerkt in hoogwaardige "keramische wand- en vloertegellijm", beter bekend als rubberpoeder, dat met succes is gebruikt in het Weststation van Peking. Daarnaast kunnen ze worden gebruikt als gelelektrolyt in elektrolytische condensatoren en gebonden elektroderoosters in elektrische apparaten, als atropine-, aminopyrine- en analkristallen in farmaceutische producten, en als verdikkingsmiddel voor wateremulsies in verf. In latexverf en wateroplosbare verf kunnen ze worden gebruikt als filmvormend middel, verdikkingsmiddel, emulgator en stabilisator, enz. voor behanghechting, waterherbevochtiging van rubberpoeder, enz.
Trefwoorden: Methylcellulose, hydroxypropylcellulose, lijm, toepassing.
Ontwikkeling van handlijm op waterbasis voor papier en plastic
De afgelopen jaren is een nieuw proces ontwikkeld voor het aanbrengen van plastic folie op drukwerk. Hierbij wordt BOPP (biaxiaal georiënteerd polypropyleenfolie) gecoat met lijm en vervolgens, na te zijn geperst met een rubberen cilinder en een verwarmingsrol, aan het drukwerk gehecht om een papier/plastic 3-in-1 print te vormen. Dit brengt het probleem van de hechting tussen papier en plastic met zich mee. BOPP is een niet-polair materiaal, waardoor een lijm nodig is die zowel goed hecht aan polaire als niet-polaire stoffen.
Het mengen van SBS-lijm met epoxyhars resulteert in een goede compatibiliteit. SBS is een elastomeer met een viskeuze structuur. Uit de faalcurve blijkt dat de optimale hechtsterkte van de viscose wordt bereikt door een verhouding van SBS:epoxyhars van ongeveer 2:1 aan te houden. De afpelsterktecurve laat zien dat een hogere verhouding resulteert in een grotere afpelsterkte, maar dat de hechting daardoor ook toeneemt. Om hechting te voorkomen, kan een verhouding van SBS:epoxyhars van 1:1 tot 2,5:1 worden aangehouden, waarbij de afpelsterkte geleidelijk toeneemt. Alles overwegend wordt een optimale verhouding van SBS:epoxyhars van 1:1 tot 3,5:1 aanbevolen.
De belangrijkste functie van het gebruik van kleefhars is het verhogen van de hechtsterkte van de matrix en het verbeteren van de bevochtigbaarheid van de lijm en het hechtvlak. De in dit onderzoek gebruikte kleefhars is een harscompound, samengesteld uit gewone hars en gedimeriseerde hars in verschillende verhoudingen. Uit diverse tests is gebleken dat het percentage gedimeriseerde hars in de kleefhars 22,5% bedraagt en dat de afpelsterkte van de lijm die volgens deze verhouding is bereid 1,59 N/25 mm is (papier-plastic).
De hoeveelheid kleefmiddel heeft een zekere invloed op de kleefkracht. Het beste resultaat wordt bereikt wanneer de verhouding tussen hoofdlijm en kleefmiddel 1:1 is. Afpelsterkte N/mm: plastic-plastic 1,4, papier-plastic 1,6.
In deze studie werd MMA gebruikt als verdunningsmiddel om SBS en MMA te mengen. Experimenten hebben aangetoond dat het gebruik van MMA niet alleen het kneden van de componenten in het colloïd mogelijk maakt, maar ook de viscositeit verlaagt en de kleefkracht verbetert. Daarom is MMA een geschikt gemodificeerd verdunningsmiddel. Na experimenten bleek een hoeveelheid MMA van 5% tot 10% van de totale lijmhoeveelheid geschikt te zijn.
Omdat de geformuleerde viscose wateroplosbaar moet zijn, kiezen we witte latex (polyvinylacetaat-emulsie) als wateroplosbare drager. De hoeveelheid witte latex bedraagt 60% van de totale viscose. Nadat de viscose op waterbasis door dispersie en emulgering met de geëmulgeerde drager is geëmulgeerd tot een wateremulsie, kan deze, indien de verdunde consistentie niet geschikt is voor gebruik, met water worden verdund. Deze verdunningsmethode is zowel goedkoop als niet-toxisch (er zijn geen organische oplosmiddelen nodig), en de optimale verdunningsgraad ligt tussen 10% en 20%.
Om de resten van viscose te verwijderen, is getest of een verdunde Na₂CO₃-oplossing als alkaliserend middel het beste effect geeft. De theorie achter het alkaliserende effect is dat de verzepingsreactie sterke polaire ionen, zoals natriumionen, introduceert, waardoor het oorspronkelijk onoplosbare harszuur wordt omgezet in oplosbaar natriumzout. Bovendien zal de kleefkracht afnemen als er te veel sterke base aan de lijm wordt toegevoegd, waardoor de lijm loslaat. Daarom is de lijm niet geschikt voor een alkalische omgeving.
Passende processtroom.
Geplaatst op: 25 april 2024