Kiedy używamy szpachli, często pojawiają się problemy, których przyczyn nie znamy. Myślę, że powinno być siedem rodzajów problemów, które często występują w szpachli!
Po pierwsze: zrób to szybko. Jest to związane głównie z dodatkiem popiołu wapniowego i szybkością retencji wody przez włókno, a także z suchością ściany.
Po drugie: obierz i zroluj. Ma to związek z retencją wody, która łatwo występuje, gdy lepkość celulozy jest niska lub ilość dodanego produktu jest niewielka.
Po trzecie: usuwanie proszku. Jest to związane z ilością dodanego popiołu wapniowego, a także z ilością i jakością dodanej celulozy. Znajduje to odzwierciedlenie w szybkości retencji wody w produkcie. Szybkość retencji wody jest niska, a czas hydratacji popiołu wapniowego jest niewystarczający.
Cztery: Pęcherze. Związane jest to z suchością, wilgotnością i płaskością ściany, a także z konstrukcją.
Piąty: Pojawia się szpilka. Jest to związane z celulozą, która ma słabe właściwości filmotwórcze. Jednocześnie zanieczyszczenia w celulozie reagują nieznacznie z popiołem wapniowym. Jeśli reakcja jest silna, proszek szpachlowy pojawi się w postaci pozostałości tofu. Nie można go nałożyć na ścianę i nie ma jednocześnie siły kohezji. Ponadto sytuacja ta występuje również w przypadku produktów takich jak grupy karboksylowe dodane do celulozy.
Szósty: Pojawiają się jaskinie wulkaniczne i małe otwory. Jest to oczywiście związane z napięciem powierzchniowym wody w wodnym roztworze hydroksypropylometylocelulozy, ale napięcie powierzchniowe wody w wodnym roztworze hydroksyetylu nie jest oczywiste. Lepiej będzie przeprowadzić naświetlanie.
Po siódme: Po wyschnięciu szpachlówka łatwo pęka i żółknie. Jest to związane z dodaniem dużej ilości szarego wapnia. Jeśli dodamy zbyt dużo szarego wapnia, twardość proszku szpachlowego wzrośnie po wyschnięciu. Jedynie twardość i brak elastyczności będą łatwo pękać, zwłaszcza pod wpływem siły zewnętrznej. Jest to również związane z wysoką zawartością tlenku wapnia w szarym wapieniu.
1. Dlaczego proszek szpachlowy staje się rzadszy po dodaniu wody?
Eter celulozy jest stosowany jako zagęstnik i środek zatrzymujący wodę w szpachlówce. Ze względu na tiksotropię samej celulozy, dodatek celulozy do szpachlówki również powoduje tiksotropię po dodaniu wody do szpachlówki. Tiksotropia ta jest spowodowana zniszczeniem luźno związanej struktury składników szpachlówki. Struktura ta powstaje w stanie spoczynku i rozpada się pod wpływem naprężeń. Oznacza to, że lepkość maleje podczas mieszania, a powraca do pierwotnej wartości po zatrzymaniu.
2. Dlaczego szpachlówka jest stosunkowo ciężka w procesie skrobania?
W tym przypadku lepkość celulozy jest zazwyczaj zbyt wysoka. Niektórzy producenci używają 200 000 celulozy do produkcji szpachli. Wytworzona w ten sposób szpachla ma wysoką lepkość, przez co wydaje się ciężka podczas skrobania. Zalecana ilość szpachli do ścian wewnętrznych wynosi 3-5 kg, a lepkość 80 000-100 000.
3. Dlaczego szpachlówka i zaprawa celulozowa o tej samej lepkości mają inną konsystencję zimą i latem?
Ze względu na żelowanie termiczne produktu, jego lepkość będzie stopniowo spadać wraz ze wzrostem temperatury. Gdy temperatura przekroczy temperaturę żelowania, produkt wytrąci się z wody i straci swoją lepkość. Temperatura w pomieszczeniu latem zazwyczaj przekracza 30 stopni Celsjusza, co znacznie różni się od temperatury zimą, dlatego lepkość jest niższa. Zaleca się wybór produktu o wyższej lepkości podczas stosowania latem lub zwiększenie ilości celulozy i wybór produktu o wyższej temperaturze żelowania.
Czas publikacji: 26-04-2024