Επισκόπηση του αιθέρα κυτταρίνης

Ο αιθέρας κυτταρίνης είναι ένα μη ιοντικό ημισυνθετικό πολυμερές, το οποίο είναι υδατοδιαλυτό και διαλυτό σε διαλύτες. Έχει διαφορετικές επιδράσεις σε διαφορετικές βιομηχανίες. Για παράδειγμα, στα χημικά δομικά υλικά, έχει τις ακόλουθες σύνθετες επιδράσεις:
①Πράκτορας συγκράτησης νερού
②Πηκτικό
③Επιπέδωση
④Σχηματισμός φιλμ
⑤ Κλασέρ
Στη βιομηχανία πολυβινυλοχλωριδίου, είναι γαλακτωματοποιητής και διασπορέας. Στη φαρμακευτική βιομηχανία, είναι συνδετικό υλικό και υλικό πλαισίου αργής και ελεγχόμενης απελευθέρωσης, κ.λπ. Επειδή η κυτταρίνη έχει ποικίλες σύνθετες επιδράσεις, ο τομέας εφαρμογής της είναι επίσης ο πιο εκτεταμένος. Στη συνέχεια, θα επικεντρωθώ στη χρήση και τη λειτουργία του αιθέρα κυτταρίνης σε διάφορα δομικά υλικά.

1. Στη βιομηχανία χρωμάτων λάτεξ, επιλέξτε υδροξυαιθυλοκυτταρίνη, η γενική προδιαγραφή ίσου ιξώδους είναι RT30000-50000cps, η οποία αντιστοιχεί στην προδιαγραφή του HBR250, και η δόση αναφοράς είναι γενικά περίπου 1,5‰-2‰. Η κύρια λειτουργία του υδροξυαιθυλίου στο χρώμα λάτεξ είναι η πήξη, η πρόληψη της ζελατινοποίησης της χρωστικής, η βοήθεια στη διασπορά της χρωστικής, η σταθερότητα του λάτεξ και η αύξηση του ιξώδους των συστατικών, κάτι που είναι χρήσιμο για την απόδοση ισοπέδωσης της κατασκευής: Η υδροξυαιθυλοκυτταρίνη είναι πιο βολική στη χρήση. Μπορεί να διαλυθεί σε κρύο ή ζεστό νερό και δεν επηρεάζεται από την τιμή pH. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια μεταξύ τιμής PI 2 και 12. Οι μέθοδοι χρήσης είναι οι εξής:
I. Άμεση προσθήκη στην παραγωγή: Για αυτήν τη μέθοδο, θα πρέπει να επιλεγεί υδροξυαιθυλοκυτταρίνη καθυστερημένου τύπου και να χρησιμοποιηθεί υδροξυαιθυλοκυτταρίνη με χρόνο διάλυσης μεγαλύτερο από 30 λεπτά. Ποσοτικό καθαρό νερό στο στόμα ②Ξεκινήστε να ανακατεύετε σε χαμηλή ταχύτητα συνεχώς και ταυτόχρονα προσθέστε αργά υδροξυαιθυλ στο διάλυμα ομοιόμορφα ③Συνεχίστε να ανακατεύετε μέχρι να μουλιάσουν όλα τα κοκκώδη υλικά ④Προσθέστε άλλα πρόσθετα και αλκαλικά πρόσθετα κ.λπ. ⑤Ανακατέψτε μέχρι να διαλυθούν πλήρως όλες οι υδροξυαιθυλικές ομάδες, στη συνέχεια προσθέστε άλλα συστατικά στον τύπο και αλέστε μέχρι το τελικό προϊόν.
Ⅱ. Εξοπλισμένο με μητρικό υγρό για μελλοντική χρήση: Αυτή η μέθοδος μπορεί να επιλέξει στιγμιαία κυτταρίνη, η οποία έχει αντιμυκητιακή δράση. Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι έχει μεγαλύτερη ευελιξία και μπορεί να προστεθεί απευθείας στο χρώμα λάτεξ. Η μέθοδος παρασκευής είναι η ίδια με τα βήματα ①-④.
Ⅲ. Προετοιμασία χυλού για μελλοντική χρήση: Δεδομένου ότι οι οργανικοί διαλύτες είναι κακοί διαλύτες (αδιάλυτοι) για το υδροξυαιθυλο, αυτοί οι διαλύτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή χυλού. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι οργανικοί διαλύτες είναι οργανικά υγρά σε συνθέσεις χρωμάτων λάτεξ, όπως αιθυλενογλυκόλη, προπυλενογλυκόλη και παράγοντες σχηματισμού φιλμ (όπως διαιθυλενογλυκόλη οξικός βουτυλεστέρας). Η υδροξυαιθυλοκυτταρίνη του χυλού μπορεί να προστεθεί απευθείας στο χρώμα. Συνεχίστε να ανακατεύετε μέχρι να διαλυθεί πλήρως.

2. Στο στόκο ξυσίματος τοίχων: Προς το παρόν, ο στόκος προστασίας του περιβάλλοντος που είναι αδιάβροχος και ανθεκτικός στο τρίψιμο στις περισσότερες πόλεις της χώρας μου έχει εκτιμηθεί ουσιαστικά από τους ανθρώπους. Η υγιής, οικοδομική κόλλα παρασκευάζεται με ακεταλοποίηση πολυβινυλικής αλκοόλης και φορμαλδεΰδης. Επομένως, αυτό το υλικό σταδιακά αποβάλλεται από τους ανθρώπους και τα προϊόντα της σειράς αιθέρα κυτταρίνης χρησιμοποιούνται για να το αντικαταστήσουν. Δηλαδή, για την ανάπτυξη φιλικών προς το περιβάλλον δομικών υλικών, η κυτταρίνη είναι επί του παρόντος το μόνο υλικό. Στο στόκο ανθεκτικό στο νερό, χωρίζεται σε δύο τύπους: στόκο ξηρής σκόνης και πάστα στόκου. Μεταξύ αυτών των δύο ειδών στόκου, θα πρέπει να επιλέγονται η τροποποιημένη μεθυλοκυτταρίνη και η υδροξυπροπυλομεθυλο-προπυλο ... Δεδομένου ότι οι τύποι στόκου διαφόρων κατασκευαστών είναι διαφορετικοί, ορισμένοι είναι γκρι ασβέστιο, ελαφρύ ασβέστιο, λευκό τσιμέντο κ.λπ., και ορισμένοι είναι σκόνη γύψου, γκρι ασβέστιο, ελαφρύ ασβέστιο κ.λπ., επομένως οι προδιαγραφές, το ιξώδες και η διείσδυση της κυτταρίνης στους δύο τύπους είναι επίσης διαφορετικά. Η ποσότητα που προστίθεται είναι περίπου 2‰-3‰. Στην κατασκευή στόκου απόξεσης τοίχων, επειδή η επιφάνεια βάσης του τοίχου έχει ένα ορισμένο βαθμό απορρόφησης νερού (ο ρυθμός απορρόφησης νερού του τοίχου από τούβλα είναι 13% και ο ρυθμός απορρόφησης νερού του σκυροδέματος είναι 3-5%), σε συνδυασμό με την εξάτμιση του εξωτερικού κόσμου, εάν ο στόκος χάσει νερό πολύ γρήγορα, θα οδηγήσει σε ρωγμές ή απομάκρυνση σκόνης, γεγονός που θα αποδυναμώσει την αντοχή του στόκου. Επομένως, η προσθήκη αιθέρα κυτταρίνης θα λύσει αυτό το πρόβλημα. Αλλά η ποιότητα του πληρωτικού υλικού, ειδικά η ποιότητα του ασβεστίου τέφρας, είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική. Λόγω του υψηλού ιξώδους της κυτταρίνης, η άνωση του στόκου ενισχύεται επίσης και αποφεύγεται το φαινόμενο χαλάρωσης κατά την κατασκευή, και είναι πιο άνετη και εξοικονομεί εργασία μετά την απόξεση. Είναι πιο βολικό να προστίθεται αιθέρας κυτταρίνης στο στόκο σκόνης. Η παραγωγή και η χρήση του είναι πιο βολικές. Το πληρωτικό και τα πρόσθετα μπορούν να αναμειχθούν ομοιόμορφα σε ξηρή σκόνη.

3. Κονίαμα σκυροδέματος: Στο κονίαμα σκυροδέματος, για να επιτευχθεί η μέγιστη αντοχή, το τσιμέντο πρέπει να είναι πλήρως ενυδατωμένο. Ειδικά στις καλοκαιρινές κατασκευές, το κονίαμα σκυροδέματος χάνει νερό πολύ γρήγορα και τα μέτρα πλήρους ενυδάτωσης χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση και τον ψεκασμό νερού. Η πρώτη μέθοδος είναι η σπατάλη υδάτινων πόρων και η άβολη λειτουργία. Το βασικό σημείο είναι ότι το νερό βρίσκεται μόνο στην επιφάνεια και η εσωτερική ενυδάτωση είναι ακόμα ατελής. Επομένως, η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι η προσθήκη οκτώ παραγόντων συγκράτησης νερού στο κονίαμα σκυροδέματος. Γενικά, επιλέγεται υδροξυπροπυλική ένωση. Μεθυλική ή μεθυλοκυτταρίνη, η προδιαγραφή ιξώδους είναι μεταξύ 20000-60000cps και η ποσότητα προσθήκης είναι 2%-3%. Ο ρυθμός συγκράτησης νερού μπορεί να αυξηθεί σε περισσότερο από 85%. Η μέθοδος χρήσης στο κονίαμα σκυροδέματος είναι η ομοιόμορφη ανάμειξη της ξηρής σκόνης και η έκχυσή της στο νερό.

4. Στο σοβάτισμα γύψου, τη συγκόλληση γύψου και τη στεγανοποίηση γύψου: Με την ταχεία ανάπτυξη του κατασκευαστικού κλάδου, η ζήτηση των ανθρώπων για νέα δομικά υλικά αυξάνεται επίσης. Λόγω της αυξημένης ευαισθητοποίησης των ανθρώπων για την προστασία του περιβάλλοντος και της συνεχούς βελτίωσης της αποδοτικότητας των κατασκευών, τα τσιμεντοειδή υλικά, τα προϊόντα γύψου, έχουν αναπτυχθεί ραγδαία. Σήμερα, τα πιο συνηθισμένα προϊόντα γύψου είναι το σοβάτισμα γύψου, ο συγκολλημένος γύψος, ο ένθετος γύψος και η κόλλα πλακιδίων. Ο γύψος είναι ένα υψηλής ποιότητας υλικό σοβατίσματος για εσωτερικούς τοίχους και οροφές. Η επιφάνεια του τοίχου που σοβατίζεται με αυτόν είναι λεπτή και λεία. Η νέα κόλλα για ελαφριές σανίδες κτιρίων είναι ένα κολλώδες υλικό φτιαγμένο από γύψο ως βασικό υλικό και διάφορα πρόσθετα. Είναι κατάλληλο για συγκόλληση μεταξύ διαφόρων ανόργανων υλικών τοίχων κτιρίων. Είναι μη τοξικό, άοσμο, με πρώιμη αντοχή και γρήγορη πήξη, ισχυρή συγκόλληση και άλλα χαρακτηριστικά, είναι ένα υποστηρικτικό υλικό για δομικές σανίδες και κατασκευές με μπλοκ. Το γύψινο στεγανωτικό είναι ένα γεμιστικό κενών μεταξύ γυψοσανίδων και ένα γεμιστικό επισκευής για τοίχους και ρωγμές. Αυτά τα προϊόντα γύψου έχουν μια σειρά από διαφορετικές λειτουργίες. Εκτός από τον ρόλο του γύψου και των σχετικών πληρωτικών, το βασικό ζήτημα είναι ότι τα πρόσθετα αιθέρα κυτταρίνης παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεδομένου ότι ο γύψος διαιρείται σε άνυδρο γύψο και ημιένυδρο γύψο, οι διαφορετικοί τύποι γύψου έχουν διαφορετικές επιπτώσεις στην απόδοση του προϊόντος, επομένως η πάχυνση, η κατακράτηση νερού και η επιβράδυνση καθορίζουν την ποιότητα των δομικών υλικών γύψου. Το κοινό πρόβλημα αυτών των υλικών είναι η κοιλότητα και η ρωγμάτωση, και η αδυναμία επίτευξης της αρχικής αντοχής. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος, πρέπει να επιλεγεί ο τύπος κυτταρίνης και η μέθοδος χρήσης της ένωσης του επιβραδυντή. Από αυτή την άποψη, γενικά επιλέγεται το μεθυλο ή υδροξυπροπυλο μεθυλο 30000. –60000cps, η ποσότητα προσθήκης είναι 1,5%–2%. Μεταξύ αυτών, η κυτταρίνη επικεντρώνεται στην κατακράτηση νερού και την επιβράδυνση της λίπανσης. Ωστόσο, είναι αδύνατο να βασιστεί κανείς στον αιθέρα κυτταρίνης ως επιβραδυντή και είναι απαραίτητο να προσθέσει ένα επιβραδυντικό κιτρικού οξέος για ανάμειξη και χρήση χωρίς να επηρεάσει την αρχική αντοχή. Η κατακράτηση νερού αναφέρεται γενικά στην ποσότητα νερού που θα χαθεί φυσικά χωρίς εξωτερική απορρόφηση νερού. Εάν ο τοίχος είναι πολύ στεγνός, η απορρόφηση νερού και η φυσική εξάτμιση στην επιφάνεια βάσης θα προκαλέσουν γρήγορη απώλεια νερού από το υλικό, ενώ θα προκληθούν επίσης κοιλότητες και ρωγμές. Αυτή η μέθοδος χρήσης αναμειγνύεται με ξηρή σκόνη. Εάν προετοιμάσετε ένα διάλυμα, ανατρέξτε στη μέθοδο παρασκευής του διαλύματος.

5. Μονωτικό κονίαμα Το μονωτικό κονίαμα είναι ένας νέος τύπος υλικού εσωτερικής μόνωσης τοίχων στη βόρεια περιοχή. Είναι ένα υλικό τοίχου που συντίθεται από μονωτικό υλικό, κονίαμα και συνδετικό υλικό. Σε αυτό το υλικό, η κυτταρίνη παίζει βασικό ρόλο στη συγκόλληση και στην αύξηση της αντοχής. Γενικά, επιλέξτε μεθυλοκυτταρίνη με υψηλό ιξώδες (περίπου 10000 eps), η δοσολογία είναι γενικά μεταξύ 2‰-3‰) και η μέθοδος χρήσης είναι η ανάμειξη ξηρής σκόνης.

6. Παράγοντας διεπιφάνειας Επιλέξτε HPNC 20.000 cps ως παράγοντα διεπιφάνειας, επιλέξτε 60.000 cps ή περισσότερο ως κόλλα πλακιδίων και εστιάστε στον παράγοντα πάχυνσης στον παράγοντα διεπιφάνειας, ο οποίος μπορεί να βελτιώσει την αντοχή σε εφελκυσμό και την αντοχή σε βέλη. Χρησιμοποιείται ως παράγοντας συγκράτησης νερού στη συγκόλληση πλακιδίων για να αποτρέψει την πολύ γρήγορη αφυδάτωση και την πτώση των πλακιδίων.