Zaprawa termoizolacyjna z granulatu EPS to lekki materiał termoizolacyjny zmieszany ze spoiwem nieorganicznym, spoiwem organicznym, domieszką, domieszką i lekkim kruszywem w określonej proporcji. W obecnych badaniach i zastosowaniach zaprawy termoizolacyjnej z cząstek EPS, recyklingowalny, redyspergowalny proszek lateksowy ma duży wpływ na jej właściwości i stanowi stosunkowo wysoki koszt, dlatego zawsze był w centrum uwagi. Właściwości wiążące zaprawy termoizolacyjnej z cząstek EPS do ocieplania ścian zewnętrznych wynikają głównie ze spoiwa polimerowego, a jego składnikiem jest głównie kopolimer octanu winylu/etylenu. Ten rodzaj emulsji polimerowej można suszyć rozpyłowo, uzyskując redyspergowalny proszek lateksowy. Ze względu na precyzyjne przygotowanie redyspergowalnego proszku lateksowego w budownictwie, wygodny transport i wygodne przechowywanie, sypki proszek do polimerów stał się trendem rozwojowym ze względu na jego precyzyjne przygotowanie, wygodny transport i wygodne przechowywanie. Właściwości zaprawy termoizolacyjnej z cząstek EPS zależą w dużej mierze od rodzaju i ilości użytego polimeru. Proszek lateksowy octanu winylu i etylenu (EVA) o wysokiej zawartości etylenu i niskiej wartości Tg (temperatury zeszklenia) ma lepsze właściwości pod względem udarności, wytrzymałości wiązania i odporności na wodę.
Optymalizacja działania redyspergowalnego proszku lateksowego w zaprawie wynika z faktu, że proszek polimerowy jest polimerem wielkocząsteczkowym z grupami polarnymi. Po zmieszaniu RDP z cząstkami EPS, niepolarny segment w łańcuchu głównym proszku polimerowego będzie fizycznie adsorbował się na niepolarnej powierzchni EPS. Grupy polarne w polimerze są zorientowane na zewnątrz na powierzchni cząstek EPS, powodując zmianę ich właściwości z hydrofobowych na hydrofilowe. Dzięki modyfikacji powierzchni cząstek EPS przez proszek polimerowy rozwiązano problem łatwego kontaktu cząstek EPS z wodą. Unoszenie się na powierzchni, poważny problem rozwarstwiania się zaprawy. W tym momencie, podczas dodawania cementu i mieszania, grupy polarne zaadsorbowane na powierzchni cząstek EPS oddziałują z cząstkami cementu i ściśle się łączą, co znacznie poprawia urabialność zaprawy izolacyjnej EPS. Znajduje to odzwierciedlenie w fakcie, że cząstki EPS łatwo zwilżają się zaczynem cementowym, a siła wiązania między nimi ulega znacznej poprawie.
Po uformowaniu emulsji i redyspergowalnego proszku lateksowego w folię, mogą one tworzyć wyższą wytrzymałość na rozciąganie i wytrzymałość wiązania na różnych materiałach. Są one stosowane jako drugie spoiwo w zaprawie do połączenia z nieorganicznym spoiwem cementowym, odpowiednio cementem i polimerem. Odgrywają odpowiednią wytrzymałość i poprawiają wydajność zaprawy. Obserwując mikrostrukturę kompozytu polimerowo-cementowego, uważa się, że dodanie redyspergowalnego proszku lateksowego może sprawić, że folia polimerowa utworzy część ścianki otworu i sprawi, że zaprawa uformuje się w całość poprzez siłę wewnętrzną, co poprawia siłę wewnętrzną zaprawy. Wytrzymałość polimeru, zwiększając w ten sposób naprężenie niszczące zaprawy i zwiększając odkształcenie graniczne. Aby zbadać długoterminową wydajność redyspergowalnego proszku lateksowego w zaprawie, obserwowaną za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego, po 10 latach mikrostruktura polimeru w zaprawie nie uległa zmianie, utrzymując stabilne wiązanie, wytrzymałość na zginanie i wytrzymałość na ściskanie, a także dobrą hydrofobowość. Biorąc za obiekt badań redyspergowalny proszek lateksowy, zbadano mechanizm formowania się wytrzymałości wiązania płytek. Stwierdzono, że po wyschnięciu polimeru w folię, tworzy on elastyczne połączenie między zaprawą a płytką, z jednej strony, a z drugiej strony. Polimery w zaprawie zwiększają zawartość powietrza w zaprawie, wpływając na płaskość i zwilżalność powierzchni. W procesie wiązania polimery korzystnie wpływają również na proces hydratacji i skurcz cementu. Kleje przyczyniają się do zwiększenia wytrzymałości wiązania.
Dodanie redyspergowalnego proszku lateksowego do zaprawy może znacząco poprawić wytrzymałość wiązania z innymi materiałami, ponieważ faza ciekła hydrofilowego proszku polimerowego i zawiesiny cementu wnika w pory i kapilary matrycy, podczas gdy proszek lateksowy wnika w pory i kapilary. Wewnętrzna warstwa tworzy się i jest trwale adsorbowana na powierzchni podłoża, zapewniając w ten sposób dobrą wytrzymałość wiązania między zżelowanym materiałem a podłożem.
Czas publikacji: 16-06-2023