Analiza przyczyn pękania warstwy tynku gipsowego
1. Analiza zasadności stosowania surowców gipsowych do tynkowania
a) Niekwalifikowany tynk budowlany
Gips budowlany zawiera wysoką zawartość gipsu dwuwodnego, co przyspiesza wiązanie gipsu tynkarskiego. Aby gips tynkarski miał odpowiedni czas otwarcia, należy dodać więcej opóźniacza wiązania, co pogorszy sytuację. Rozpuszczalny gips bezwodny w gipsie budowlanym o wysokiej zawartości AIII, AIII rozszerza się silniej niż gips β-hemihydratowy w późniejszym etapie, a zmiany objętości gipsu tynkarskiego są nierównomierne podczas procesu utwardzania, co powoduje pękanie ekspansywne. Zawartość utwardzalnego gipsu β-hemihydratowego w gipsie budowlanym jest niska, podobnie jak całkowita ilość siarczanu wapnia. Gips budowlany jest pochodną gipsu chemicznego, ma niewielką ziarnistość i występuje w wielu proszkach o wielkości powyżej 400 mesh. Rozmiar cząstek gipsu budowlanego jest pojedynczy i nie występuje gradacja.
b) Dodatki poniżej normy
Nie mieści się w najbardziej aktywnym zakresie pH opóźniacza; wydajność żelowania opóźniacza jest niska, ilość użycia jest duża, wytrzymałość gipsu tynkarskiego jest znacznie zmniejszona, odstęp między początkowym czasem wiązania a końcowym czasem wiązania jest długi; szybkość retencji wody eteru celulozy jest niska, utrata wody jest szybka; eter celulozy rozpuszcza się powoli, nie nadaje się do mechanicznego natryskiwania konstrukcji.
Rozwiązanie:
a) Wybierz odpowiedni i stabilny gips budowlany, którego początkowy czas wiązania wynosi ponad 3 minuty, a wytrzymałość na zginanie wynosi ponad 3 MPa.
b) Wybierzeter celulozyo małym rozmiarze cząsteczek i doskonałej zdolności zatrzymywania wody.
c) Wybierz opóźniacz, który będzie miał niewielki wpływ na wiązanie gipsu tynkarskiego.
2. Analiza przyczyn personelu budowlanego
a) Wykonawca projektu rekrutuje operatorów bez doświadczenia budowlanego i nie przeprowadza systematycznych szkoleń wstępnych. Robotnicy budowlani nie opanowali podstawowych właściwości i zasad budowlanych związanych z tynkowaniem gipsowym i nie mogą wykonywać prac zgodnie z przepisami budowlanymi.
b) Zarządzanie techniczne i zarządzanie jakością jednostki inżynieryjno-wykonawczej jest słabe, na placu budowy nie ma personelu zarządzającego, a niezgodnych z przepisami działań pracowników nie można na czas skorygować;
c) Większość istniejących prac tynkarskich i gipsowych ma formę prac czyszczących, skupiających się na ilości i ignorujących jakość.
Rozwiązanie:
a) Wykonawcy robót tynkarskich wzmacniają szkolenie w miejscu pracy i przeprowadzają ujawnienie informacji technicznych przed rozpoczęciem budowy.
b) Wzmocnienie zarządzania placem budowy.
3. Analiza przyczyn tynkowania
a) Ostateczna wytrzymałość gipsu tynkarskiego jest niska i nie jest on w stanie przeciwstawić się naprężeniom skurczowym wywołanym utratą wody; niska wytrzymałość gipsu tynkarskiego wynika z użycia nieodpowiednich surowców lub nieodpowiedniej formuły.
b) Odporność zaprawy gipsowej na uginanie jest niewystarczająca, a sama zaprawa gromadzi się na dnie, a jej grubość jest duża, co powoduje powstawanie poprzecznych pęknięć.
c) Czas mieszania zaprawy gipsowo-kartonowej jest krótki, co powoduje nierównomierne mieszanie zaprawy, niską wytrzymałość, skurcz i nierównomierne rozszerzanie się warstwy gipsowo-kartonowej.
d) Zaprawę tynkarską gipsową, która uległa stwardnieniu, można ponownie zastosować po dodaniu wody.
Rozwiązanie:
a) Stosować kwalifikowany gips tynkarski, spełniający wymogi normy GB/T28627-2012.
b) Używaj odpowiedniego sprzętu mieszającego, aby zapewnić równomierne wymieszanie gipsu tynkarskiego i wody.
c) Zabrania się dodawania wody do zaprawy, która już stwardniała, a następnie ponownego jej użycia.
4. Analiza przyczyn materiału bazowego
a) Obecnie w murowaniu budynków prefabrykowanych stosuje się nowe materiały ścienne, których współczynnik skurczu podczas wysychania jest stosunkowo wysoki. Gdy wiek pustaków jest niewystarczający lub zawartość wilgoci w pustakach jest zbyt wysoka itp., po okresie wysychania na ścianie pojawiają się pęknięcia spowodowane utratą wody i skurczem, a także warstwa tynku.
b) Połączenie między betonowym elementem konstrukcji szkieletowej a materiałem ściany to miejsce, w którym spotykają się dwa różne materiały, których współczynniki rozszerzalności liniowej są różne. Wraz ze zmianą temperatury odkształcenie obu materiałów nie jest zsynchronizowane i pojawiają się oddzielne pęknięcia. Wspólne słupy ścienne: Pionowe pęknięcia między belkami i poziome pęknięcia u dołu belki.
c) Wylać beton na miejscu za pomocą szalunku aluminiowego. Powierzchnia betonu jest gładka i słabo związana z warstwą tynku. Warstwa tynku łatwo odrywa się od warstwy bazowej, co powoduje pęknięcia.
d) Materiał podłoża i gips tynkarski różnią się znacznie pod względem wytrzymałości, a pod wpływem skurczu suszenia i zmian temperatury rozszerzanie i kurczenie się są nierównomierne, zwłaszcza gdy lekki materiał fundamentowy ma niską gęstość i wytrzymałość. Warstwa gipsu tynkarskiego często powoduje powstawanie lodu. Pęknięcia rozciągające, nawet w przypadku dużych powierzchni z wgłębieniami. e) Warstwa podłoża charakteryzuje się wysoką absorpcją wody i szybkim tempem jej wchłaniania.
Rozwiązanie:
a) Świeżo otynkowane podłoże betonowe powinno być suche przez 10 dni latem i ponad 20 dni zimą, przy dobrej wentylacji. Powierzchnia powinna być gładka, a podłoże szybko wchłaniać wodę. Należy zastosować środek uszczelniający;
b) Materiały wzmacniające, takie jak siatka, stosuje się na stykach ścian wykonanych z różnych materiałów
c) Należy w pełni zachować lekkie materiały ścienne.
5. Analiza przyczyn procesu budowlanego
a) Warstwa bazowa jest zbyt sucha bez odpowiedniego zwilżenia lub zastosowania środka uszczelniającego. Gips tynkarski styka się z warstwą bazową, wilgoć w nim szybko wchłaniana, woda ulega utracie, a objętość warstwy gipsu tynkarskiego kurczy się, powodując pęknięcia, co wpływa na wzrost wytrzymałości i zmniejsza siłę wiązania.
b) Jakość wykonania fundamentu jest słaba, a lokalna warstwa tynku gipsowego jest zbyt gruba. Jednorazowe nałożenie tynku spowoduje osypywanie się zaprawy i powstawanie poziomych pęknięć.
c) Nieprawidłowo wykonano szczeliny w elektrowniach wodnych. Szczeliny nie są wypełniane gipsem uszczelniającym ani drobnoziarnistym betonem z dodatkiem środka rozprężającego, co powoduje pęknięcia skurczowe, a w konsekwencji pękanie warstwy tynku gipsowego.
d) Nie ma specjalnego traktowania żeber perforowanych, a warstwa tynku gipsowego wykonana na dużej powierzchni pęka w miejscach żeber perforowanych.
Rozwiązanie:
a) Zastosuj wysokiej jakości środek powierzchniowo czynny, aby pokryć warstwę bazową o niskiej wytrzymałości i szybkim wchłanianiu wody.
b) Grubość warstwy tynku gipsowego jest stosunkowo duża, przekracza 50 mm, dlatego należy ją zdrapywać etapami.
c) Realizacja procesu budowlanego i wzmocnienie zarządzania jakością na placu budowy.
6. Analiza przyczyn środowiska budowlanego
a) Pogoda jest sucha i gorąca.
b) Duża prędkość wiatru
c) Na przełomie wiosny i lata temperatura jest wysoka, a wilgotność niska.
Rozwiązanie:
a) Zabrania się prowadzenia prac budowlanych przy silnym wietrze o sile pięciu stopni lub wyższej, a także gdy temperatura otoczenia przekracza 40°C.
b) Na przełomie wiosny i lata należy dostosować formułę produkcji gipsu tynkarskiego.
Czas publikacji: 25 kwietnia 2024 r.