Wat zijn de eigenschappen van carboxymethylcellulose?

Wat zijn de eigenschappen van carboxymethylcellulose?

Antwoord:CarboxymethylcelluloseHet heeft ook verschillende eigenschappen vanwege de verschillende substitutiegraad. De substitutiegraad, ook wel de veretheringsgraad genoemd, geeft het gemiddelde aantal H in de drie OH-hydroxylgroepen aan dat vervangen is door CH2COONa. Wanneer de drie hydroxylgroepen op de cellulosering 0,4 H in de hydroxylgroep hebben die vervangen zijn door carboxymethyl, kan het in water oplossen. In dat geval spreekt men van een substitutiegraad van 0,4 of een gemiddelde substitutiegraad (substitutiegraad 0,4-1,2).

Eigenschappen van carboxymethylcellulose:

(1) Het is een wit poeder (of grofkorrelig, vezelig), smaakloos, onschadelijk, gemakkelijk oplosbaar in water en vormt een transparante, kleverige substantie. De oplossing is neutraal of licht alkalisch. Het heeft een goed dispergerend en bindend vermogen.

(2) De waterige oplossing ervan kan worden gebruikt als emulgator van het olie/water-type en het water/olie-type. Het heeft ook emulgerende eigenschappen voor olie en was en is een sterke emulgator.

(3) Wanneer de oplossing in contact komt met zware metaalzouten zoals loodacetaat, ijzer(III)chloride, zilvernitraat, tin(II)chloride en kaliumdichromaat, kan neerslag optreden. Met uitzondering van loodacetaat kan het echter nog steeds opnieuw worden opgelost in een natriumhydroxideoplossing, en de neerslagen zoals barium, ijzer en aluminium zijn gemakkelijk oplosbaar in een 1% ammoniumhydroxideoplossing.

(4) Wanneer de oplossing in contact komt met een organische zuur- en een anorganische zuuroplossing, kan neerslag optreden. Volgens de waarneming beginnen troebelheid en neerslag wanneer de pH-waarde 2,5 is. Daarom kan pH 2,5 als het kritische punt worden beschouwd.

(5) Bij zouten zoals calcium, magnesium en keukenzout zal geen neerslag optreden, maar de viscositeit moet worden verlaagd, bijvoorbeeld door toevoeging van EDTA of fosfaat en andere stoffen om dit te voorkomen.

(6) De temperatuur heeft een grote invloed op de viscositeit van de waterige oplossing. De viscositeit neemt navenant af wanneer de temperatuur stijgt, en omgekeerd. De stabiliteit van de viscositeit van de waterige oplossing bij kamertemperatuur blijft onveranderd, maar de viscositeit kan geleidelijk afnemen wanneer deze gedurende lange tijd boven de 80 °C wordt verhit. Over het algemeen keert de viscositeit, zelfs wanneer de temperatuur niet hoger is dan 110 °C en vervolgens gedurende 3 uur wordt aangehouden en vervolgens wordt afgekoeld tot 25 °C, terug naar de oorspronkelijke waarde; maar wanneer de temperatuur gedurende 2 uur tot 120 °C wordt verhit, daalt de viscositeit, ondanks de temperatuurdaling, met 18,9%.

(7) De pH-waarde heeft ook een zekere invloed op de viscositeit van de waterige oplossing. Over het algemeen heeft een oplossing met een lage viscositeit weinig invloed op de viscositeit wanneer de pH afwijkt van neutraal, terwijl bij een oplossing met een gemiddelde viscositeit de viscositeit geleidelijk begint af te nemen wanneer de pH afwijkt van neutraal; bij een oplossing met een hoge viscositeit zal de viscositeit sterk afnemen wanneer de pH afwijkt van neutraal.

(8) Compatibel met andere wateroplosbare lijmen, weekmakers en harsen. Het is bijvoorbeeld compatibel met dierlijke lijm, Arabische gom, glycerine en oplosbaar zetmeel. Het is ook compatibel met waterglas, polyvinylalcohol, ureumformaldehydehars, melamineformaldehydehars, enz., maar in mindere mate.

(9) De film die gemaakt is door 100 uur lang ultraviolet licht te bestralen, vertoont nog steeds geen verkleuring of broosheid.

(10) Er zijn drie viscositeitsbereiken waaruit gekozen kan worden, afhankelijk van de toepassing. Voor gips gebruikt u een gemiddelde viscositeit (2% waterige oplossing bij 300-600 mPa·s), als u een hoge viscositeit kiest (1% oplossing bij 2000 mPa·s of meer), dan moet de dosering dienovereenkomstig worden verlaagd.

(11) De waterige oplossing ervan werkt als een vertrager in gips.

(12) Bacteriën en micro-organismen hebben geen duidelijk effect op de poedervorm, maar wel op de waterige oplossing. Na besmetting zal de viscositeit dalen en zal schimmelvorming optreden. Door vooraf een geschikte hoeveelheid conserveermiddelen toe te voegen, kan de viscositeit behouden blijven en schimmelvorming gedurende lange tijd worden voorkomen. Beschikbare conserveermiddelen zijn: BIT (1,2-benzisothiazolin-3-on), racebendazim, thiram, chloorothalonil, enz. De aanbevolen toevoegingshoeveelheid in de waterige oplossing is 0,05% tot 0,1%.

Hoe effectief is hydroxypropylmethylcellulose als waterbindend middel voor anhydrietbindmiddel?

Antwoord: Hydroxypropylmethylcellulose is een zeer effectief waterbindend middel voor gipscementmaterialen. Met een toenemend gehalte aan hydroxypropylmethylcellulose neemt het waterbindend vermogen van gipscement snel toe. Zonder toevoeging van een waterbindend middel bedraagt ​​het waterbindend vermogen van gipscement ongeveer 68%. Bij een gehalte van 0,15% kan dit oplopen tot 90,5%. Voor de waterbindende eisen van een onderpleisterlaag geldt dat bij een dosering van meer dan 0,2% het waterbindend middel slechts langzaam toeneemt. Bij de bereiding van anhydrietpleistermaterialen is een geschikte dosering van hydroxypropylmethylcellulose tussen 0,1% en 0,15%.

Wat zijn de verschillende effecten van verschillende soorten cellulose op gips?

Antwoord: Zowel carboxymethylcellulose als methylcellulose kunnen worden gebruikt als waterbindend middel voor gips, maar het waterbindende effect van carboxymethylcellulose is veel lager dan dat van methylcellulose. Bovendien bevat carboxymethylcellulose natriumzout, waardoor het een vertragend effect heeft op gips en de sterkte ervan vermindert.MethylcelluloseHet is een ideaal hulpstof voor gipscementmaterialen, omdat het waterretentie, verdikking, versterking en viscositeitsverhoging combineert. Sommige varianten hebben echter een vertragend effect bij een hogere dosering dan carboxymethylcellulose. Om die reden wordt bij de meeste gipscomposietgelmaterialen gebruikgemaakt van een combinatie van carboxymethylcellulose en methylcellulose. Hierdoor kunnen niet alleen de respectievelijke eigenschappen (zoals het vertragende effect van carboxymethylcellulose en het versterkende effect van methylcellulose) worden benut, maar ook de gemeenschappelijke voordelen (zoals waterretentie en verdikking). Op deze manier worden zowel de waterretentie als de algehele prestaties van het gipscementmateriaal verbeterd, terwijl de kosten zo laag mogelijk blijven.