Menggunakan selulosa sebagai bahan mentah,CMC-Natelah disediakan melalui kaedah dua langkah. Yang pertama ialah proses pengalkilan selulosa. Selulosa bertindak balas dengan natrium hidroksida untuk menghasilkan selulosa alkali, dan kemudian selulosa alkali bertindak balas dengan asid kloroasetik untuk menghasilkan CMC-Na, yang dipanggil eterifikasi.
Sistem tindak balas mestilah beralkali. Proses ini tergolong dalam kaedah sintesis eter Williamson. Mekanisme tindak balas adalah penggantian nukleofilik. Sistem tindak balas adalah beralkali, dan ia disertai dengan beberapa tindak balas sampingan dengan kehadiran air, seperti natrium glikolat, asid glikolik dan hasil sampingan lain. Disebabkan oleh kewujudan tindak balas sampingan, penggunaan alkali dan agen eterifikasi akan meningkat, sekali gus mengurangkan kecekapan eterifikasi; Pada masa yang sama, natrium glikolat, asid glikolik dan lebih banyak bendasing garam boleh dihasilkan dalam tindak balas sampingan, menyebabkan pengurangan ketulenan dan prestasi produk. Untuk menyekat tindak balas sampingan, adalah perlu bukan sahaja untuk menggunakan alkali secara munasabah, tetapi juga untuk mengawal jumlah sistem air, kepekatan alkali dan kaedah pengadukan untuk tujuan pengalkilan yang mencukupi. Pada masa yang sama, keperluan produk pada kelikatan dan tahap penggantian harus dipertimbangkan, dan kelajuan dan suhu pengadukan harus dipertimbangkan secara menyeluruh. Kawalan dan faktor lain, meningkatkan kadar eterifikasi, dan menghalang berlakunya tindak balas sampingan.
Mengikut media eterifikasi yang berbeza, pengeluaran CMC-Na dalam industri boleh dibahagikan kepada dua kategori: kaedah berasaskan air dan kaedah berasaskan pelarut. Kaedah yang menggunakan air sebagai medium tindak balas dipanggil kaedah medium air, yang digunakan untuk menghasilkan medium alkali dan CMC-Na gred rendah. Kaedah menggunakan pelarut organik sebagai medium tindak balas dipanggil kaedah pelarut, yang sesuai untuk penghasilan CMC-Na sederhana dan gred tinggi. Kedua-dua tindak balas ini dijalankan dalam mesin uli, yang tergolong dalam proses uli dan kini merupakan kaedah utama untuk menghasilkan CMC-Na.
Kaedah medium air：
Kaedah bawaan air merupakan proses pengeluaran perindustrian yang lebih awal, iaitu dengan bertindak balas selulosa alkali dan agen pengeterifikasi di bawah keadaan alkali bebas dan air. Semasa pengalkilan dan pengeterifikasi, tiada medium organik dalam sistem. Keperluan peralatan kaedah media air agak mudah, dengan pelaburan yang lebih rendah dan kos yang rendah. Kelemahannya ialah kekurangan sejumlah besar medium cecair, haba yang dihasilkan oleh tindak balas meningkatkan suhu, mempercepatkan kelajuan tindak balas sampingan, menyebabkan kecekapan pengeterifikasi yang rendah, dan kualiti produk yang buruk. Kaedah ini digunakan untuk menyediakan produk CMC-Na gred sederhana dan rendah, seperti detergen, agen saiz tekstil dan sebagainya.
Kaedah pelarut：
Kaedah pelarut juga dipanggil kaedah pelarut organik, dan ciri utamanya ialah tindak balas pengalkilan dan pengeteran dijalankan di bawah keadaan pelarut organik sebagai medium tindak balas (pencair). Mengikut jumlah pelarut reaktif, ia dibahagikan kepada kaedah menguli dan kaedah buburan. Kaedah pelarut adalah sama dengan proses tindak balas kaedah air, dan juga terdiri daripada dua peringkat pengalkilan dan pengeteran, tetapi medium tindak balas kedua-dua peringkat ini berbeza. Kaedah pelarut menjimatkan proses merendam alkali, menekan, menghancurkan, menua dan sebagainya yang wujud dalam kaedah air, dan pengalkilan dan pengeteran semuanya dijalankan dalam penguli. Kelemahannya ialah kebolehkawalan suhu agak lemah, dan keperluan ruang serta kosnya tinggi. Sudah tentu, untuk pengeluaran susun atur peralatan yang berbeza, adalah perlu untuk mengawal suhu sistem, masa penyusuan, dan sebagainya dengan ketat, supaya produk dengan kualiti dan prestasi yang sangat baik dapat disediakan.
Masa siaran: 25-Apr-2024