محدودیتهایی در بهبود عملکرد خمیر گچ با استفاده از یک افزودنی واحد وجود دارد. اگر قرار باشد عملکرد ملات گچ به نتایج رضایتبخشی برسد و الزامات مختلف کاربردی را برآورده کند، افزودنیهای شیمیایی، مواد افزودنی، پرکنندهها و مواد متنوعی برای ترکیب و تکمیل یکدیگر به صورت علمی و منطقی مورد نیاز است.
۱. ماده منعقدکننده
منعقدکنندههای تنظیمکننده عمدتاً به کندگیرکننده و منعقدکننده تقسیم میشوند. در ملات خشک گچی، محصولی که از گچ پختهشده برای ساخت آن استفاده میشود، از عامل انعقاد تأخیری استفاده میکند، از گچ بیآب استفاده میکند یا محصولی که از گچ ۲ آب برای ساخت آن استفاده میکند، نیاز به عامل انعقاد پیشبرنده دارد.
۲. کندکننده
با افزودن کندگیرکننده به مصالح ساختمانی خشک مخلوط گچ، فرآیند هیدراتاسیون گچ نیمه آبدار مهار شده و زمان جامد شدن طولانی میشود. شرایط هیدراتاسیون گچ متفاوت است، از جمله ترکیب فاز گچ، دمای مواد گچ، نرمی ذرات، زمان گیرش و مقدار pH محصول نهایی. هر عامل تأثیر خاصی بر اثر کندگیری دارد، بنابراین تفاوتهای زیادی در مقدار عامل کندگیرکننده در شرایط مختلف وجود دارد. در حال حاضر، کندگیرکننده ویژه گچ خانگی بهتر، کندگیرکننده پروتئین دگرگونی (پروتئین بالا) است که مزایای آن عبارتند از هزینه کم، زمان کندگیری طولانی، افت مقاومت کم، ساخت خوب، زمان باز شدن طولانی و غیره. در گچ نوع کف، مقدار آمادهسازی گچ عموماً 0.06٪ ~ 0.15٪ است.
۳. ماده منعقدکننده
تسریع زمان هم زدن دوغاب و طولانی کردن سرعت هم زدن دوغاب یکی از روشهای فیزیکی برای تقویت انعقاد است. منعقدکنندههای شیمیایی که معمولاً در مصالح ساختمانی پودر گچ بیآب استفاده میشوند عبارتند از کلرید پتاسیم، سیلیکات پتاسیم، سولفات و سایر اسیدها. میزان مصرف معمولاً 0.2٪ ~ 0.4٪ است.
۴. عامل نگهدارنده آب
مصالح ساختمانی خشک Gesso نمیتوانند عامل آب محافظ را ترک کنند. برای بهبود میزان احتباس آب دوغاب محصول گچ، اطمینان از وجود آب در دوغاب گچ برای مدت طولانی است تا اثر هیدراتاسیون و سخت شدن خوبی حاصل شود. بهبود قابلیت ساخت مصالح ساختمانی پودر گچ، کاهش و جلوگیری از جداشدگی و آب انداختن دوغاب گچ، بهبود جریان معلق دوغاب، طولانی شدن زمان باز شدن، حل مشکلات کیفیت مهندسی مانند ترک خوردگی و خالی شدن بشکه، از عامل نگهدارنده آب جدایی ناپذیر هستند. اینکه آیا عامل نگهدارنده آب ایده آل است یا خیر، عمدتاً به پراکندگی، حلالیت سریع، قالب گیری، پایداری حرارتی و غلیظ شدن آن بستگی دارد که در میان آنها احتباس آب مهمترین شاخص است.
عامل نگهدارنده آب سلولز اتر
در حال حاضر، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز بیشترین کاربرد را در بازار دارد و پس از آن متیل سلولز و کربوکسی متیل سلولز قرار دارند. خواص جامع هیدروکسی پروپیل متیل سلولز بهتر از متیل سلولز است. میزان نگهداری آب هیدروکسی پروپیل متیل سلولز بسیار بیشتر از کربوکسی متیل سلولز است، اما اثر غلیظ کنندگی و پیوند دهندگی آن از کربوکسی متیل سلولز بدتر است. در مصالح ساختمانی گچی خشک، میزان هیدروکسی پروپیل و متیل سلولز در محدوده 0.1% تا 0.3% و میزان کربوکسی متیل سلولز در محدوده 0.5% تا 1.0% است.
عامل نگهدارنده آب نشاسته
نوع نشاستهای عامل محافظ آب اساساً در گچ به عنوان بتونه در گچ کودک استفاده میشود، مدل لایه سطحی گچ، میتواند جایگزین نوع سلولزی جزئی یا کامل عامل محافظ آب شود. با افزودن عامل نگهدارنده آب نشاسته به مصالح ساختمانی خشک گچ، میتوان کارایی، قابلیت ساخت و قوام دوغاب را بهبود بخشید. محصولات نگهدارنده آب نشاستهای که معمولاً استفاده میشوند عبارتند از نشاسته کاساوا، نشاسته پیش ژلاتینه شده، نشاسته کربوکسی متیل، نشاسته کربوکسی پروپیل. مقدار مصرف عامل محافظ آب نشاستهای معمولاً بین 0.3٪ تا 1٪ است، اگر مقدار مصرف خیلی زیاد باشد، محصول گچ در محیط مرطوب باعث ایجاد پدیده کپک میشود و مستقیماً بر کیفیت پروژه تأثیر میگذارد.
③ عامل نگهدارنده آب از نوع چسب
برخی از چسبهای فوری نیز میتوانند نقش بهتری در حفظ آب داشته باشند. مانند پودر الکل پلی وینیل الکل 17-88، 24-88، صمغ سبز و صمغ گوار که برای چسباندن گچ، بتونه گچ، چسب عایق گچ و سایر مصالح ساختمانی خشک گچی استفاده میشوند، در مقدار مشخصی میتوانند مقدار عامل حفظ آب سلولز را کاهش دهند. به خصوص در گچ با چسبندگی سریع، در برخی موارد میتواند جایگزین اترهای سلولز شود.
(4) مواد نگهدارنده آب معدنی
استفاده از سایر مواد نگهدارنده آب در مصالح ساختمانی خشک گچی میتواند مقدار سایر مواد نگهدارنده آب را کاهش دهد، هزینه محصولات را کاهش دهد و کارایی و قابلیت ساخت دوغاب گچ را بهبود بخشد. مواد نگهدارنده آب معدنی که معمولاً استفاده میشوند عبارتند از بنتونیت، کائولن، دیاتومیت، پودر زئولیت، پودر پرلیت، خاک رس آتاپولژیت و غیره.
۵. چسب
کاربرد چسب در مصالح ساختمانی خشک گچی تنها از عامل نگهدارنده آب و کندگیرکننده پایینتر است. ملات خودتراز کننده گسو، گسو چسبی، گسو درزگیر، گسو نگهدارنده حرارت، چسب گسو نمیتوانند عامل چسبنده باقی بگذارند.
پودر لاتکس قابل حل مجدد:
پودر لاتکس قابل پخش مجدد به طور گسترده در ملات خود تراز شونده گچی، چسب عایق گچی، بتونه درزگیر گچی و غیره استفاده میشود. به خصوص در ملات خود تراز شونده گچی، میتواند باعث چسبندگی دوغاب، سیالیت خوب، کاهش لایه لایه شدن، جلوگیری از آب انداختن، بهبود مقاومت در برابر ترک و غیره شود. میزان مصرف معمولاً ۱.۲٪ تا ۲.۵٪ است.
پلی وینیل الکل فوری:
در حال حاضر، پلی وینیل الکل محلول فوری با دوز بیشتر در بازار، 24-88 و 17-88 است که محصول دو مدل است و اغلب در چسب گچ، گچ، چسب حرارتی ترکیبی گچ، گچ گچی و سایر محصولات استفاده میشود و دوز آن معمولاً 0.4٪ ~ 1.2٪ است.
صمغ گوار، ژلاتین، کربوکسی متیل سلولز، نشاسته اتر و غیره، چسبهایی با عملکردهای مختلف اتصال در مصالح ساختمانی خشک گچی هستند.
۶. غلیظکننده
غلیظسازی عمدتاً برای بهبود کارایی و سیالیت دوغاب گچ است که مشابه چسب و عامل نگهدارنده آب است، اما نه کاملاً. برخی از محصولات غلیظکننده از نظر اثر غلیظکنندگی خوب هستند، اما از نظر نیروی چسبندگی و میزان احتباس آب ایدهآل نیستند. هنگام ساخت مصالح ساختمانی پودر خشک گچ، باید اثر اصلی افزودنی به طور کامل در نظر گرفته شود تا افزودنی بهتر و منطقیتر اعمال شود. محصولات غلیظکنندهای که معمولاً استفاده میشوند عبارتند از پلیاکریلآمید، صمغ سبز، صمغ گوار، کربوکسی متیل سلولز.
۷. عامل حبابزا
عامل حبابزا که به عنوان عامل کفساز نیز شناخته میشود، عمدتاً در چسب عایق گچ، گچکاری و سایر مصالح ساختمانی خشک گچی استفاده میشود. عامل حبابزا (عامل کفساز) به بهبود ساخت و ساز، مقاومت در برابر ترک، مقاومت در برابر یخزدگی، کاهش پدیده آبرفتگی و جداشدگی کمک میکند، دوز مصرفی آن عموماً بین 0.01٪ تا 0.02٪ است.
۸. عامل کفزدایی
عامل کف زدا اغلب در ملات خود تراز شونده گسو، بتونه درزگیر گسو استفاده میشود که میتواند چگالی خمیر مواد، استحکام، مقاومت در برابر آب و چسبندگی را افزایش دهد. مقدار مصرف آن معمولاً بین 0.02٪ تا 0.04٪ است.
۹. عامل کاهنده آب
عامل کاهنده آب میتواند سیالیت دوغاب گچ و استحکام بدنه سختشونده گچ را بهبود بخشد، معمولاً در ملات خودتراز گچ و گچ گچی. در حال حاضر، کاهنده آب خانگی بر اساس سیالیت و اثر مقاومت، کاهنده آب کندگیر پلی کربوکسیلیک اسید، کاهنده آب با راندمان بالای ملامین، کاهنده آب کندگیر سیستم چای و کاهنده آب لیگنوسولفونات است. علاوه بر مصرف آب و مقاومت، هنگام استفاده از کاهنده آب در مصالح ساختمانی خشک گچ، لازم است به زمان گیرش و از دست دادن سیالیت مصالح ساختمانی گچ نیز توجه شود.
۱۰. عامل ضد آب
بزرگترین نقص محصولات گچی، مقاومت کم در برابر آب است. مناطقی که رطوبت هوای بیشتری دارند، برای ملات خشک گچی، نیاز به مقاومت در برابر آب بیشتری دارند. به طور کلی، مقاومت در برابر آب بدنه سخت شده گچی با افزودن افزودنی هیدرولیکی بهبود مییابد. در شرایط آب مرطوب یا اشباع، ضریب نرم شدن بدنه سخت شده گچی میتواند به 0.7 برسد تا الزامات مقاومت محصول برآورده شود. افزودنیهای شیمیایی همچنین میتوانند برای کاهش حلالیت گچ (یعنی افزایش ضریب نرم شدن)، کاهش جذب گچ به آب (یعنی کاهش جذب آب) و کاهش فرسایش بدنه سخت شده گچی (یعنی جداسازی آب) مسیر مقاومت در برابر آب استفاده شوند. عامل ضد آب گچ دارای بورات آمونیوم، متیل سدیم سیلیکات، رزین سیلیکون، موم شیر فسیلی است که اثر آن بهتر است و عامل ضد آب امولسیون سیلیکونی.
۱۱. فعالکنندهی فعال
گچ بیآب طبیعی و شیمیایی را میتوان فعال کرد تا چسبنده و محکم شود، به طوری که برای تولید مصالح ساختمانی خشک گچ مخلوط مناسب باشد. فعالکننده اسیدی میتواند سرعت هیدراتاسیون اولیه گچ بیآب را تسریع کند، زمان گیرش را کوتاه کند و مقاومت اولیه بدنه سختشده گچ را بهبود بخشد. فعالکننده قلیایی تأثیر کمی بر سرعت هیدراتاسیون اولیه گچ بیآب دارد، اما بدیهی است که میتواند مقاومت بعدی بدنه سختشده گچ را بهبود بخشد و میتواند بخشی از ماده سیمانی هیدرولیکی را در بدنه سختشده گچ تشکیل دهد که به طور مؤثر مقاومت در برابر آب بدنه سختشده گچ را بهبود میبخشد. اثر کاربردی فعالکننده ترکیبی اسید-باز بهتر از فعالکننده تک اسیدی یا بازی است. فعالکنندههای اسیدی شامل آلوم پتاسیم، سولفات سدیم، سولفات پتاسیم و غیره هستند. فعالکنندههای قلیایی شامل آهک زنده، سیمان، کلینکر سیمان، دولومیت کلسینه شده و غیره هستند.
روان کننده تیکسوتروپیک
روانکنندهی تیکسومتغیر در گچ خودترازشونده یا گچ گچکاری استفاده میشود که میتواند مقاومت جریان ملات گچ را کاهش دهد، زمان باز شدن را طولانیتر کند، از لایه لایه شدن و تهنشین شدن دوغاب جلوگیری کند، به طوری که دوغاب روانکاری و ساختار خوبی داشته باشد، در حالی که ساختار بدنهی سخت شده را یکنواخت میکند، استحکام سطح آن را افزایش میدهد.
زمان ارسال: ۲۵ مه ۲۰۲۲