تفاوت بین HPMC و MC چیست؟

MC متیل سلولز است که با تیمار پنبه تصفیه شده با قلیا، استفاده از متیل کلرید به عنوان عامل اتری کننده و تولید اتر سلولز از طریق یک سری واکنش‌ها به دست می‌آید. به طور کلی، درجه جایگزینی 1.6 تا 2.0 است و حلالیت نیز با درجات مختلف جایگزینی متفاوت است. متعلق به اتر سلولز غیر یونی است.

(1) احتباس آبمتیل سلولزبه مقدار افزودن، ویسکوزیته، ظرافت ذرات و سرعت انحلال آن بستگی دارد. به طور کلی، اگر مقدار افزودن زیاد، ظرافت کم و ویسکوزیته زیاد باشد، سرعت احتباس آب زیاد است. در بین آنها، مقدار افزودن بیشترین تأثیر را بر سرعت احتباس آب دارد و سطح ویسکوزیته متناسب با سطح سرعت احتباس آب نیست. سرعت انحلال عمدتاً به درجه اصلاح سطح ذرات سلولز و ظرافت ذرات بستگی دارد. در بین اترهای سلولزی فوق، متیل سلولز و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز سرعت احتباس آب بالاتری دارند.

(2) متیل سلولز در آب سرد محلول است، اما در آب گرم به سختی حل می‌شود و محلول آبی آن در محدوده pH=3~12 بسیار پایدار است. سازگاری خوبی با نشاسته، صمغ گوار و غیره و بسیاری از سورفکتانت‌ها دارد. وقتی دما به دمای ژل شدن می‌رسد، پدیده ژل شدن رخ می‌دهد.

(3) تغییر دما به طور جدی بر میزان احتباس آب متیل سلولز تأثیر می‌گذارد. به طور کلی، هر چه دما بالاتر باشد، احتباس آب بدتر می‌شود. اگر دمای ملات از 40 درجه سانتیگراد بیشتر شود، احتباس آب متیل سلولز به طور قابل توجهی بدتر خواهد شد که به طور جدی بر کارایی ملات تأثیر می‌گذارد.

(4) متیل سلولز تأثیر قابل توجهی بر کارایی و چسبندگی ملات دارد. "چسبندگی" در اینجا به چسبندگی احساس شده بین ابزار اعمال کننده ملات توسط کارگر و زیرلایه دیوار، یعنی مقاومت برشی ملات، اشاره دارد. چسبندگی زیاد است، مقاومت برشی ملات زیاد است و نیروی مورد نیاز کارگران در فرآیند استفاده نیز زیاد است و ساخت ملات ضعیف است. چسبندگی متیل سلولز در محصولات اتر سلولز در سطح متوسطی است.

HPMC هیدروکسی پروپیل متیل سلولز است که یک اتر مخلوط سلولز غیر یونی است که از پنبه تصفیه شده پس از عملیات قلیایی، با استفاده از اکسید پروپیلن و متیل کلرید به عنوان عوامل اتری کننده و از طریق یک سری واکنش ها ساخته می شود. درجه جایگزینی به طور کلی 1.2 تا 2.0 است. خواص آن بسته به نسبت محتوای متوکسیل و محتوای هیدروکسی پروپیل متفاوت است.

(1) هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به راحتی در آب سرد حل می‌شود، اما در حل شدن در آب گرم با مشکل مواجه می‌شود. اما دمای ژل شدن آن در آب گرم به طور قابل توجهی بالاتر از متیل سلولز است. انحلال در آب سرد نیز در مقایسه با متیل سلولز بسیار بهبود یافته است.

(2) ویسکوزیته هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به اندازه وزن مولکولی آن مربوط است و هرچه وزن مولکولی بزرگتر باشد، ویسکوزیته نیز بیشتر است. دما نیز بر ویسکوزیته آن تأثیر می‌گذارد، با افزایش دما، ویسکوزیته کاهش می‌یابد. اما ویسکوزیته آن کمتر از متیل سلولز تحت تأثیر دمای بالا قرار می‌گیرد. محلول آن در دمای اتاق پایدار است.

(3) هیدروکسی پروپیل متیل سلولز در برابر اسید و قلیا پایدار است و محلول آبی آن در محدوده pH=2 ~ 12 بسیار پایدار است. سود سوزآور و آب آهک تأثیر کمی بر عملکرد آن دارند، اما قلیا می‌تواند انحلال آن را تسریع کرده و ویسکوزیته را افزایش دهد. هیدروکسی پروپیل متیل سلولز در برابر نمک‌های معمولی پایدار است، اما وقتی غلظت محلول نمک زیاد باشد، ویسکوزیته محلول هیدروکسی پروپیل متیل سلولز تمایل به افزایش دارد.

(4) احتباس آبهیدروکسی پروپیل متیل سلولزبستگی به مقدار افزودن، ویسکوزیته و غیره دارد. میزان احتباس آب تحت همان مقدار افزودن، بیشتر از متیل سلولز است.

(5) هیدروکسی پروپیل متیل سلولز را می‌توان با ترکیبات پلیمری محلول در آب مخلوط کرد تا محلولی با ویسکوزیته یکنواخت و بالاتر تشکیل شود. مانند پلی وینیل الکل، نشاسته اتر، صمغ گیاهی و غیره.

(6) چسبندگی هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به ملات ساختمانی بیشتر از متیل سلولز است.

(7) هیدروکسی پروپیل متیل سلولز نسبت به متیل سلولز مقاومت بهتری در برابر آنزیم‌ها دارد و احتمال تخریب آنزیمی محلول آن کمتر از متیل سلولز است.


زمان ارسال: ۲۸ آوریل ۲۰۲۴