Proszek szpachlowy składa się głównie z substancji błonotwórczych (materiałów wiążących), wypełniaczy, środków zatrzymujących wodę, zagęszczaczy, środków przeciwpieniących itp. Typowe organiczne surowce chemiczne w proszku szpachlowym to głównie: celuloza, skrobia żelowana, eter skrobiowy, alkohol poliwinylowy, dyspergowalny proszek lateksowy itp. Poniżej Polycat przeanalizuje dla Ciebie wydajność i zastosowanie różnych surowców chemicznych.
Błonnik:
Włókno (US: Fiber; ang.: Fiber) odnosi się do substancji składającej się z ciągłych lub nieciągłych włókien. Na przykład włókna roślinne, sierść zwierzęca, włókno jedwabne, włókno syntetyczne itp.
Celuloza:
Celuloza to makrocząsteczkowy polisacharyd zbudowany z glukozy, będący głównym składnikiem strukturalnym ścian komórkowych roślin. W temperaturze pokojowej celuloza nie rozpuszcza się ani w wodzie, ani w typowych rozpuszczalnikach organicznych. Zawartość celulozy w bawełnie jest bliska 100%, co czyni ją najczystszym naturalnym źródłem celulozy. W drewnie celuloza stanowi 40-50%, a hemiceluloza 10-30%, a lignina 20-30%.
Różnica między celulozą (po prawej) a skrobią (po lewej):
Ogólnie rzecz biorąc, zarówno skrobia, jak i celuloza są polisacharydami makrocząsteczkowymi, a ich wzór sumaryczny można zapisać jako (C6H10O5)n. Masa cząsteczkowa celulozy jest większa niż skrobi, a celuloza może ulec rozkładowi, tworząc skrobię. Celuloza to D-glukoza i β-1,4-glikozyd. Polisacharydy makrocząsteczkowe zbudowane są z wiązań, podczas gdy skrobia jest zbudowana z wiązań α-1,4-glikozydowych. Celuloza zazwyczaj nie jest rozgałęziona, ale skrobia jest rozgałęziona wiązaniami 1,6-glikozydowymi. Celuloza jest słabo rozpuszczalna w wodzie, podczas gdy skrobia rozpuszcza się w gorącej wodzie. Celuloza jest niewrażliwa na amylazę i nie zmienia koloru na niebieski pod wpływem jodu.
Eter celulozy:
Angielska nazwaeter celulozyEter celulozy to związek polimerowy o strukturze eterowej, wytwarzany z celulozy. Jest produktem reakcji chemicznej celulozy (roślinnej) z czynnikiem eteryfikującym. Zgodnie z klasyfikacją struktury chemicznej podstawnika po eteryfikowaniu, można go podzielić na etery anionowe, kationowe i niejonowe. W zależności od użytego czynnika eteryfikującego, wyróżnia się metylocelulozę, hydroksyetylometylocelulozę, karboksymetylocelulozę, etylocelulozę, benzylocelulozę, hydroksyetylocelulozę, hydroksypropylometylocelulozę, cyjanoetylocelulozę, benzylocyjanoetylocelulozę, karboksymetylohydroksyetylocelulozę i fenylocelulozę itp. W przemyśle budowlanym eter celulozy jest również nazywany celulozą, co jest nazwą nieregularną, a jego poprawna nazwa to celuloza (lub eter).
Mechanizm zagęszczania zagęszczacza eteru celulozowego:
Zagęszczacze celulozowo-eterowe to zagęszczacze niejonowe, które zagęszczają się głównie przez hydratację i splątanie między cząsteczkami.
Łańcuch polimerowy eteru celulozy łatwo tworzy wiązania wodorowe z wodą, a wiązanie wodorowe powoduje wysoki stopień uwodnienia i splątanie międzycząsteczkowe.
Kiedyeter celulozydo farby lateksowej dodawany jest zagęszczacz, który pochłania dużą ilość wody, przez co znacznie zwiększa swoją objętość, zmniejszając wolną przestrzeń dla pigmentów, wypełniaczy i cząsteczek lateksu;
Jednocześnie łańcuchy cząsteczkowe eteru celulozy są splecione, tworząc trójwymiarową strukturę sieciową, a pigmenty, wypełniacze i cząsteczki lateksu są otoczone w środku siatki i nie mogą swobodnie przepływać.
Dzięki tym dwóm efektom lepkość układu ulega poprawie! Osiągnęliśmy pożądany efekt zagęszczenia!
Czas publikacji: 28-04-2024