Ο ρόλος της υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνης στο στόκο

Ο ρόλος της υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνης στο στόκο

Από την πύκνωση, την κατακράτηση νερού και την κατασκευή τριών λειτουργιών.

Πύκνωση: Η κυτταρίνη μπορεί να πήξει για να αιωρηθεί, να διατηρηθεί το διάλυμα ομοιόμορφο και συνεκτικό, και να αντισταθεί στη χαλάρωση. Κατακράτηση νερού: Αφήστε τη σκόνη στόκου να στεγνώσει αργά και βοηθήστε την αντίδραση του ασβεστίου τέφρας υπό την επίδραση του νερού. Δομή: Η κυτταρίνη έχει λιπαντική δράση, η οποία μπορεί να κάνει τη σκόνη στόκου να έχει καλή εργασιμότητα. Η υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη δεν συμμετέχει σε καμία χημική αντίδραση και παίζει μόνο βοηθητικό ρόλο. Η σκόνη στόκου προστίθεται με νερό για να συμπιεστεί το τοίχωμα, η οποία είναι μια χημική αντίδραση, επειδή σχηματίζεται μια νέα ουσία ανθρακικό ασβέστιο. Τα κύρια συστατικά της σκόνης ασβεστίου τέφρας είναι: ένα μείγμα υδροξειδίου του ασβεστίου Ca(OH)2, οξειδίου του ασβεστίου CaO και μιας μικρής ποσότητας ανθρακικού ασβεστίου CaCO3. Η ασβέστιο τέφρας σχηματίζει ανθρακικό ασβέστιο υπό την επίδραση CO2 σε νερό και αέρα, ενώ η υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη απλώς συγκρατεί το νερό και βοηθά στην καλύτερη αντίδραση του ασβεστίου τέφρας, το οποίο το ίδιο δεν συμμετέχει σε καμία αντίδραση.

Αρχικά αναλύουμε τους λόγους για την πτώση της σκόνης του στόκου από τις πρώτες ύλες του στόκου: σκόνη τέφρας ασβεστίου, υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη, βαριά σκόνη ασβεστίου, σκόνη τέφρας ασβεστίου νερού

1. Στην πραγματική παραγωγή, για να επιταχυνθεί η αποσύνθεση, η θερμοκρασία πύρωσης συχνά αυξάνεται στους 1000-1100 °C. Λόγω του μεγάλου μεγέθους των πρώτων υλών ασβεστόλιθου ή της ανομοιόμορφης κατανομής της θερμοκρασίας στον κλίβανο κατά την πύρωση, ο ασβέστης συχνά περιέχει ασβέστη που έχει υποστεί υποπύρωση και ασβέστη που έχει υποστεί υπερπύρωση. Το ανθρακικό ασβέστιο στον ασβέστη που έχει υποστεί υποπύρωση δεν αποσυντίθεται πλήρως και δεν διαθέτει συνεκτική δύναμη κατά τη χρήση, γεγονός που δεν μπορεί να παρέχει επαρκή συνεκτική αντοχή στο στόκο, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση της σκόνης που προκαλείται από ανεπαρκή σκληρότητα και αντοχή του στόκου.

2. Όσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε υδροξείδιο του ασβεστίου στη σκόνη τέφρας-ασβεστίου, τόσο καλύτερη είναι η σκληρότητα του παραγόμενου στόκου. Αντίθετα, όσο χαμηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε υδροξείδιο του ασβεστίου στη σκόνη τέφρας-ασβεστίου, τόσο χειρότερη είναι η σκληρότητα του στόκου στον τόπο παραγωγής, με αποτέλεσμα το πρόβλημα της αφαίρεσης της σκόνης και της αφαίρεσης της σκόνης.

3. Η σκόνη ασβεστίου τέφρας αναμειγνύεται με μεγάλη ποσότητα βαριάς σκόνης ασβεστίου, γεγονός που προκαλεί πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε σκόνη ασβεστίου τέφρας για να παρέχει επαρκή σκληρότητα και αντοχή στο στόκο, με αποτέλεσμα ο στόκος να ρίχνει σκόνη. Η κύρια λειτουργία της σκόνης στόκου είναι να συγκρατεί νερό, να παρέχει επαρκές νερό για τη σκλήρυνση της σκόνης ασβεστίου τέφρας και να διασφαλίζει επαρκές αποτέλεσμα σκλήρυνσης. Εάν υπάρχει πρόβλημα με την ποιότητα της υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνης ή η αποτελεσματική περιεκτικότητα είναι χαμηλή, δεν μπορεί να παρασχεθεί επαρκής υγρασία, γεγονός που θα προκαλέσει ανεπαρκή σκλήρυνση και θα προκαλέσει τη ροή σκόνης από το στόκο.

Από τα παραπάνω μπορεί να διαπιστωθεί ότι η ποιότητα της υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνης είναι πολύ κακή και δεν μπορεί να επιτύχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, με αποτέλεσμα η σκόνη στόκου να πέσει. Ο κύριος λόγος είναι το βαρύ ασβέστιο που περιέχεται σε γκρίζες ίνες.