Jako najważniejsza domieszka w suchych zaprawach budowlanych, eter celulozowy odgrywa kluczową rolę w ich wydajności i koszcie. Istnieją dwa rodzaje eterów celulozowych: jonowe, takie jak karboksymetyloceluloza sodowa (CMC), oraz niejonowe, takie jak metyloceluloza (MC), hydroksyetyloceluloza (HEC), hydroksypropyloceluloza (HPMC) itp. Wraz ze wzrostem popularności suchych zapraw, mój kraj stanie się największym producentem suchych zapraw na świecie, a zastosowanie eteru celulozowego będzie nadal rosło, podobnie jak liczba jego producentów i odmian produktów. Wydajność eteru celulozowego w suchych zaprawach stała się przedmiotem zainteresowania producentów i użytkowników.
Najważniejszą właściwością eteru celulozy jest jego zdolność do zatrzymywania wody w materiałach budowlanych. Bez dodatku eteru celulozy cienka warstwa świeżej zaprawy wysycha tak szybko, że cement nie może normalnie hydratować, a zaprawa nie może stwardnieć i osiągnąć odpowiedniej spójności. Jednocześnie dodatek eteru celulozy zapewnia zaprawie dobrą plastyczność i elastyczność oraz poprawia jej przyczepność. Porozmawiajmy o wpływie właściwości eteru celulozy na zastosowanie suchej zaprawy.
1. Grubość celulozy
Stopień rozdrobnienia eteru celulozy wpływa na jego rozpuszczalność. Przykładowo, im niższy stopień rozdrobnienia eteru celulozy, tym szybciej rozpuszcza się on w wodzie i tym samym poprawia się jego zdolność do retencji wody. Dlatego stopień rozdrobnienia eteru celulozy należy uwzględnić jako jedną z jego właściwości badawczych. Ogólnie rzecz biorąc, pozostałość po sitach dla stopnia rozdrobnienia eteru celulozy powyżej 0,212 mm nie powinna przekraczać 8,0%.
2. Szybkość utraty masy podczas suszenia
Wskaźnik utraty masy podczas suszenia odnosi się do procentowego udziału masy utraconego materiału w masie próbki pierwotnej, gdy eter celulozowy jest suszony w określonej temperaturze. Dla określonej jakości eteru celulozowego, wskaźnik utraty masy podczas suszenia jest zbyt wysoki, co może prowadzić do zmniejszenia zawartości substancji czynnych w eterze celulozowym, wpłynąć na skuteczność jego zastosowania w przedsiębiorstwach przetwarzających oraz zwiększyć koszty zakupu. Zazwyczaj ubytek masy podczas suszenia eteru celulozowego nie przekracza 6,0%.
3. Zawartość popiołu siarczanowego w eterze celulozowym
W przypadku eteru celulozowego określonej jakości, zawartość popiołu jest zbyt wysoka, co obniża zawartość składników aktywnych w eterze celulozowym i wpływa na efektywność jego stosowania przez przedsiębiorstwa działające na dalszych etapach łańcucha dostaw. Zawartość popiołu siarczanowego w eterze celulozowym jest ważnym wskaźnikiem jego wydajności. Biorąc pod uwagę obecny stan produkcji krajowych producentów eteru celulozowego, zawartość popiołu w eterze celulozowym MC, HPMC i HEMC zazwyczaj nie powinna przekraczać 2,5%, a w eterze celulozowym HEC nie powinna przekraczać 10,0%.
4. Lepkość eteru celulozy
Efekt zagęszczania i retencji wody przez eter celulozy zależy głównie od lepkości i dawki samego eteru celulozy dodanego do zawiesiny cementowej.
5. Wartość pH eteru celulozy
Lepkość produktów na bazie eteru celulozy będzie stopniowo spadać po przechowywaniu w wyższej temperaturze lub przez długi czas, szczególnie w przypadku produktów o wysokiej lepkości, dlatego konieczne jest ograniczenie pH. Zasadniczo zaleca się utrzymanie pH eteru celulozy w zakresie 5–9.
6. Przepuszczalność światła eteru celulozy
Przepuszczalność światła eteru celulozy bezpośrednio wpływa na jego przydatność w materiałach budowlanych. Głównymi czynnikami wpływającymi na przepuszczalność światła eteru celulozy są: (1) jakość surowców; (2) efekt alkalizacji; (3) proporcje procesu; (4) stosunek rozpuszczalników; (5) efekt neutralizacji. W zależności od zastosowania, przepuszczalność światła eteru celulozy nie powinna być mniejsza niż 80%.
7. Temperatura żelowania eteru celulozy
Eter celulozowy jest stosowany głównie jako środek zwiększający lepkość, plastyfikator i środek zatrzymujący wodę w produktach cementowych, dlatego lepkość i temperatura żelowania są ważnymi parametrami charakteryzującymi jakość eteru celulozowego. Temperatura żelowania służy do określenia rodzaju eteru celulozowego, który jest powiązany ze stopniem podstawienia innymi eterami celulozowymi. Ponadto, sól i zanieczyszczenia mogą również wpływać na temperaturę żelowania. Wraz ze wzrostem temperatury roztworu, polimer celulozowy stopniowo traci wodę, a lepkość roztworu spada. Po osiągnięciu punktu żelowania polimer całkowicie odwadnia się i tworzy żel. Dlatego w produktach cementowych temperatura jest zazwyczaj kontrolowana poniżej początkowej temperatury żelowania. W tych warunkach, im niższa temperatura, tym wyższa lepkość i tym bardziej widoczny jest efekt zagęszczania i zatrzymywania wody.
Czas publikacji: 01-06-2023