W ostatnich latach, wraz ze stopniowym wdrażaniem odpowiednich polityk, zgodnych z koncepcją rozwoju naukowego i budową społeczeństwa oszczędzającego zasoby, w moim kraju nastąpiła transformacja zapraw budowlanych z tradycyjnych na suche, a branża suchych zapraw budowlanych wkroczyła w fazę dynamicznego rozwoju. Eter celulozowy, będący najważniejszą domieszką w suchych zaprawach budowlanych, odgrywa kluczową rolę w ich wydajności i koszcie. Istnieją dwa rodzaje eterów celulozowych: jeden jonowy, taki jak karboksymetyloceluloza sodowa (CMC), a drugi niejonowy, taki jak metyloceluloza (MC), hydroksyetyloceluloza (HEC), hydroksypropyloceluloza (HPMC) itp. Obecnie większość globalnych produktów z eterami celulozowymi jest wykorzystywana w materiałach budowlanych. Dzięki szybkiemu rozwojowi przemysłu zapraw suchych, eter celulozowy w moim kraju praktycznie się upowszechnił, a sytuacja na rynku, zdominowana przez produkty zagraniczne, została przełamana. Wraz ze wzrostem popularności stosowania zapraw suchych, mój kraj stanie się największym producentem zapraw suchych na świecie, a zastosowanie eteru celulozowego będzie nadal rosło, a wraz z nim wzrośnie liczba producentów i odmian produktów. Wydajność eteru celulozowego w zaprawach suchych stała się przedmiotem zainteresowania producentów i użytkowników.
Najważniejszą właściwością eteru celulozy jest jego zdolność do zatrzymywania wody w materiałach budowlanych. Bez dodatku eteru celulozy cienka warstwa świeżej zaprawy wysycha tak szybko, że cement nie może normalnie hydratować, a zaprawa nie może stwardnieć i osiągnąć odpowiedniej spójności. Jednocześnie dodatek eteru celulozy zapewnia zaprawie dobrą plastyczność i elastyczność oraz poprawia jej przyczepność. Porozmawiajmy o wpływie właściwości eteru celulozy na zastosowanie suchej zaprawy.
1. Stopień czystości eteru celulozy
Stopień rozdrobnienia eteru celulozy wpływa na jego rozpuszczalność. Przykładowo, im niższy stopień rozdrobnienia eteru celulozy, tym szybciej rozpuszcza się on w wodzie i tym samym poprawia się jego zdolność do retencji wody. Dlatego stopień rozdrobnienia eteru celulozy powinien być jedną z jego właściwości badawczych. Ogólnie rzecz biorąc, pozostałość po sicie eteru celulozy o stopniu rozdrobnienia przekraczającym 0,212 mm nie powinna przekraczać 8,0%.
2. Szybkość utraty masy podczas suszenia
Wskaźnik utraty masy podczas suszenia odnosi się do procentowego udziału masy utraconego materiału w masie próbki pierwotnej, gdy eter celulozowy jest suszony w określonej temperaturze. Dla określonej jakości eteru celulozowego, wskaźnik utraty masy podczas suszenia jest zbyt wysoki, co może prowadzić do zmniejszenia zawartości substancji czynnych w eterze celulozowym, wpłynąć na skuteczność jego zastosowania w przedsiębiorstwach przetwarzających oraz zwiększyć koszty zakupu. Zazwyczaj ubytek masy podczas suszenia eteru celulozowego nie przekracza 6,0%.
3. Zawartość popiołu siarczanowego w eterze celulozowym
W przypadku eteru celulozowego określonej jakości, zawartość popiołu jest zbyt wysoka, co obniża zawartość składników aktywnych w eterze celulozowym i wpływa na efektywność jego stosowania przez przedsiębiorstwa działające na dalszych etapach łańcucha dostaw. Zawartość popiołu siarczanowego w eterze celulozowym jest ważnym wskaźnikiem jego wydajności. Biorąc pod uwagę obecny stan produkcji krajowych producentów eteru celulozowego, zawartość popiołu w eterze celulozowym MC, HPMC i HEMC zazwyczaj nie powinna przekraczać 2,5%, a w eterze celulozowym HEC nie powinna przekraczać 10,0%.
4. Lepkość eteru celulozy
Efekt zagęszczania i retencji wody przez eter celulozy zależy głównie od lepkości i dawki samego eteru celulozy dodanego do zawiesiny cementowej.
5. Wartość pH eteru celulozy
Lepkość produktów na bazie eteru celulozy będzie stopniowo spadać po przechowywaniu w wyższej temperaturze lub przez długi czas, szczególnie w przypadku produktów o wysokiej lepkości, dlatego konieczne jest ograniczenie pH. Zasadniczo zaleca się utrzymanie pH eteru celulozy w zakresie 5–9.
6. Przepuszczalność światła eteru celulozy
Przepuszczalność światła eteru celulozy bezpośrednio wpływa na jego skuteczność w materiałach budowlanych. Głównymi czynnikami wpływającymi na przepuszczalność światła eteru celulozy są: (1) jakość surowców; (2) wpływ alkalizacji; (3) proporcje procesu; (4) stosunek rozpuszczalników; (5) efekt neutralizacji.
Biorąc pod uwagę efekt użytkowy, przepuszczalność światła eteru celulozy nie powinna być mniejsza niż 80%.
7. Temperatura żelowania eteru celulozy
Eter celulozowy jest stosowany głównie jako środek zwiększający lepkość, plastyfikator i środek zatrzymujący wodę w produktach cementowych, dlatego lepkość i temperatura żelowania są ważnymi parametrami charakteryzującymi jakość eteru celulozowego. Temperatura żelowania służy do określenia rodzaju eteru celulozowego, który jest związany ze stopniem podstawienia eteru celulozowego. Ponadto, sól i zanieczyszczenia mogą również wpływać na temperaturę żelowania. Wraz ze wzrostem temperatury roztworu, polimer celulozowy stopniowo traci wodę, a lepkość roztworu spada. Po osiągnięciu punktu żelowania polimer całkowicie odwadnia się i tworzy żel. Dlatego w produktach cementowych temperatura jest zazwyczaj kontrolowana poniżej początkowej temperatury żelowania. W tych warunkach, im niższa temperatura, tym wyższa lepkość i tym bardziej widoczny jest efekt zagęszczania i zatrzymywania wody.
Czas publikacji: 27-02-2023