Hydroksyetyloceluloza (HEC)Pozostaje wysoce rozpuszczalny w wodzie w szerokim zakresie temperatur, nawet w regionach o wysokich temperaturach, gdzie inne niejonowe chemicznie modyfikowane etery celulozy, takie jak metyloceluloza (MC) i hydroksypropylometyloceluloza (HpMC), wykazują punkty zmętnienia. Aby wyjaśnić przyczynę wysokiej rozpuszczalności HEC, zbadano zależność temperaturową składu wody nH dla każdej jednostki glukopiranu w próbkach HEC w następujących zakresach temperatur od 10 do 70°C, wykorzystując pomiary widma dielektrycznego o ekstremalnie wysokiej częstotliwości do 50 GHz.
W niniejszym badaniu próbki HEC zbadano pod kątem liczby molowej podstawień hydroksyetylowych (MS) każdej jednostki glukozo-piranu w zakresie od 1,3 do 3,6. Wszystkie próbki HEC rozpuszczono w wodzie w badanym zakresie temperatur i nie wykazano punktów zmętnienia. Wartość nH próbek HEC o MS 1,3 wynosi 14 w temperaturze 20°C i powoli spada wraz ze wzrostem temperatury, osiągając 10 w temperaturze 70°C. Wartość pH próbki HEC jest oczywiście wyższa niż minimalna krytyczna wartość nH wynosząca ok. 5. Etery celulozy, takie jak MC i HpMC, muszą być rozpuszczone w wodzie, nawet w wysokim zakresie temperatur.
Cząsteczki HEC są jednak rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (związków modelowych podstawników HEC) jest łagodna i są one do siebie podobne. Ta obserwacja silnie sugeruje, że zachowanie hydratacji/dehydratacji próbek HEC jest w dużej mierze kontrolowane przez ich podstawione grupy. 3 wynosi 14 w temperaturze 20 °C, powoli maleje wraz ze wzrostem temperatury i spada do 10 w temperaturze 70 °C. Wartość nH próbki HEC jest oczywiście większa niż minimalna krytyczna wartość nH wynosząca ok. 5. Etery celulozy, takie jak MC i HpMC, muszą być rozpuszczone w wodzie, nawet w wysokim zakresie temperatur. Cząsteczki HEC są jednak rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (związków modelowych podstawników HEC) jest łagodna i są one do siebie podobne.
Ta obserwacja silnie sugeruje, że zachowanie się próbek HEC w procesie hydratacji/dehydratacji jest w dużej mierze kontrolowane przez ich podstawione grupy. 3 wynosi 14 w temperaturze 20°C, powoli maleje wraz ze wzrostem temperatury i spada do 10 w temperaturze 70°C. Wartość nH próbki HEC jest oczywiście większa niż minimalna krytyczna wartość nH wynosząca ok. 5. Etery celulozy, takie jak MC i HpMC, muszą być rozpuszczone w wodzie, nawet w wysokim zakresie temperatur. Cząsteczki HEC są jednak rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nHHECPróbki i triglikol (modelowe związki podstawników HEC) są łagodne i są do siebie podobne. Ta obserwacja silnie sugeruje, że zachowanie się próbek HEC w procesie hydratacji/dehydratacji jest w dużej mierze kontrolowane przez ich podstawione grupy.
Wartość nH próbki HEC jest oczywiście większa niż minimalna krytyczna wartość nH wynosząca ok. 5. Etery celulozy, takie jak MC i HpMC, muszą być rozpuszczone w wodzie, nawet w wysokim zakresie temperatur. Cząsteczki HEC są jednak rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (modelowych związków podstawników HEC) jest niewielka i są one do siebie podobne. Ta obserwacja silnie sugeruje, że zachowanie hydratacji/dehydratacji próbek HEC jest w dużej mierze kontrolowane przez ich podstawione grupy. Wartość nH próbki HEC jest oczywiście większa niż minimalna krytyczna wartość nH wynosząca ok. 5. Etery celulozy, takie jak MC i HpMC, muszą być rozpuszczone w wodzie, nawet w wysokim zakresie temperatur. Cząsteczki HEC są jednak rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (związków modelowych podstawników HEC) jest niewielka, a związki te są do siebie podobne.
Ta obserwacja silnie sugeruje, że proces hydratacji/dehydratacji próbek HEC jest w dużej mierze kontrolowany przez ich podstawione grupy. Cząsteczki HEC są rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (modelowych związków podstawników HEC) jest niewielka i są one do siebie podobne. Ta obserwacja silnie sugeruje, że proces hydratacji/dehydratacji próbek HEC jest w dużej mierze kontrolowany przez ich podstawione grupy.HECCząsteczki są rozpuszczalne w wodzie w szerokim zakresie temperatur. Zależność temperaturowa nH próbek HEC i triglikolu (modelowych związków podstawników HEC) jest niewielka, a związki te są do siebie podobne. Ta obserwacja silnie sugeruje, że proces hydratacji/dehydratacji próbek HEC jest w dużej mierze kontrolowany przez ich podstawione grupy.
Czas publikacji: 25 kwietnia 2024 r.