عوامل مؤثر بر ویسکوزیته هیدروکسی پروپیل متیل سلولز

پس از افزودن هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به مواد پایه سیمان، ممکن است غلیظ شود. مقدار هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، نیاز آبی مواد پایه سیمان را تعیین می‌کند، بنابراین بر خروجی ملات تأثیر می‌گذارد.

عوامل متعددی بر ویسکوزیته هیدروکسی پروپیل متیل سلولز تأثیر می‌گذارند:

۱. هرچه درجه پلیمریزاسیون اتر سلولز بالاتر باشد، وزن مولکولی آن بیشتر و ویسکوزیته محلول آبی آن نیز بیشتر است.

۲. هرچه میزان مصرف (یا غلظت) اتر سلولز بیشتر باشد، ویسکوزیته محلول آبی آن نیز بیشتر است. با این حال، لازم است در انتخاب میزان مصرف مناسب در حین اجرا دقت شود تا از مصرف بیش از حد که بر عملکرد ملات و بتن تأثیر می‌گذارد، جلوگیری شود. مشخصه؛

۳. مانند اکثر مایعات، ویسکوزیته محلول اتر سلولز با افزایش دما کاهش می‌یابد و هرچه غلظت اتر سلولز بیشتر باشد، تأثیر دما بیشتر است.

۴. محلول هیدروکسی پروپیل متیل سلولز معمولاً یک شبه پلاستیک است که خاصیت رقیق شوندگی برشی دارد. هرچه سرعت برش در طول آزمایش بیشتر باشد، ویسکوزیته کمتر است.

بنابراین، چسبندگی ملات به دلیل نیروی خارجی کاهش می‌یابد، که برای ساخت و ساز خراشیده ملات مفید است و منجر به کارایی خوب و چسبندگی ملات به طور همزمان می‌شود.

محلول هیدروکسی پروپیل متیل سلولز وقتی غلظت بسیار کم و ویسکوزیته کم باشد، ویژگی‌های سیال نیوتنی را نشان می‌دهد. وقتی غلظت افزایش می‌یابد، محلول به تدریج ویژگی‌های سیال شبه پلاستیک را نشان می‌دهد و هرچه غلظت بیشتر باشد، شبه پلاستیک بودن آن آشکارتر است.