Επίδραση της δοσολογίας RDP στην αντοχή συγκόλλησης του στόκου και στην αντοχή στο νερό

Ο στόκος είναι ένα βασικό υλικό που χρησιμοποιείται ευρέως σε έργα διακόσμησης κτιρίων και η ποιότητά του επηρεάζει άμεσα τη διάρκεια ζωής και το διακοσμητικό αποτέλεσμα της επίστρωσης τοίχων. Η αντοχή πρόσφυσης και η αντοχή στο νερό είναι σημαντικοί δείκτες για την αξιολόγηση της απόδοσης του στόκου.Επαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ, ως υλικό τροποποιημένο με οργανικό πολυμερές, παίζει βασικό ρόλο στη βελτίωση της απόδοσης του στόκου.

Επαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ (1)

1. Μηχανισμός δράσης της επαναδιασπειρόμενης σκόνης λάτεξ

Η επαναδιασπειρόμενη σκόνη λατέξ είναι μια σκόνη που σχηματίζεται με ξήρανση με ψεκασμό πολυμερούς γαλακτώματος. Μπορεί να επαναγαλακτωματοποιηθεί για να σχηματίσει ένα σταθερό σύστημα διασποράς πολυμερούς μετά την επαφή με το νερό, το οποίο παίζει ρόλο στην ενίσχυση της αντοχής συγκόλλησης και της ευκαμψίας του στόκου. Οι κύριες λειτουργίες του περιλαμβάνουν:

Βελτίωση της αντοχής συγκόλλησης: Η επαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ σχηματίζει μια πολυμερική μεμβράνη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ξήρανσης του στόκου και συνεργάζεται με ανόργανα πηκτικά υλικά για να βελτιώσει την ικανότητα συγκόλλησης στην επιφάνεια.

Ενίσχυση της αντοχής στο νερό: Η σκόνη λάτεξ σχηματίζει ένα υδρόφοβο δίκτυο στη δομή του στόκου, μειώνοντας τη διείσδυση του νερού και βελτιώνοντας την αντοχή στο νερό.

Βελτίωση της ευελιξίας: Μπορεί να μειώσει την ευθραυστότητα του στόκου, να βελτιώσει την ικανότητα παραμόρφωσης και να μειώσει τον κίνδυνο ρωγμών.

2. Πειραματική μελέτη

Υλικά δοκιμής

Υλικό βάσης: στόκος σε σκόνη με βάση το τσιμέντο

Επαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ: σκόνη λάτεξ συμπολυμερούς αιθυλενίου-οξικού βινυλίου (EVA)

Άλλα πρόσθετα: πυκνωτικό, παράγοντας συγκράτησης νερού, πληρωτικό κ.λπ.

Μέθοδος δοκιμής

Παρασκευάστηκαν στόκοι με διαφορετικές δοσολογίες επαναδιασπειρόμενης σκόνης λάτεξ (0%, 2%, 5%, 8%, 10%) αντίστοιχα και δοκιμάστηκε η αντοχή συγκόλλησης και η αντοχή τους στο νερό. Η αντοχή συγκόλλησης προσδιορίστηκε με δοκιμή έλξης και η δοκιμή αντοχής στο νερό αξιολογήθηκε με τον ρυθμό διατήρησης της αντοχής μετά από εμβάπτιση σε νερό για 24 ώρες.

3. Αποτελέσματα και συζήτηση

Επίδραση της επαναδιασπειρόμενης σκόνης λάτεξ στην αντοχή συγκόλλησης

Τα αποτελέσματα των δοκιμών δείχνουν ότι με την αύξηση της δοσολογίας RDP, η αντοχή συγκόλλησης του στόκου παρουσιάζει μια τάση αρχικά αύξησης και στη συνέχεια σταθεροποίησης.

Όταν η δοσολογία RDP αυξάνεται από 0% σε 5%, η ισχύς συγκόλλησης του στόκου βελτιώνεται σημαντικά, επειδή η πολυμερική μεμβράνη που σχηματίζεται από το RDP ενισχύει τη δύναμη συγκόλλησης μεταξύ του βασικού υλικού και του στόκου.

Συνεχίζοντας να αυξάνετε το RDP σε περισσότερο από 8%, η αύξηση της αντοχής συγκόλλησης τείνει να είναι σταθερή και μάλιστα ελαφρώς μειώνεται στο 10%, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι το υπερβολικό RDP θα επηρεάσει την άκαμπτη δομή του στόκου και θα μειώσει την αντοχή της διεπαφής.

Επαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ (2)

Επίδραση της επαναδιασπειρόμενης σκόνης λάτεξ στην αντοχή στο νερό

Τα αποτελέσματα των δοκιμών αντοχής στο νερό δείχνουν ότι η ποσότητα του RDP έχει σημαντική επίδραση στην αντοχή του στόκου στο νερό.

Η αντοχή συγκόλλησης του στόκου χωρίς RDP μειώθηκε σημαντικά μετά το μούλιασμα στο νερό, γεγονός που δείχνει χαμηλή αντοχή στο νερό.

Η προσθήκη κατάλληλης ποσότητας RDP (5%-8%) καθιστά το στόκο πυκνό οργανικό-ανόργανο σύνθετο υλικό, βελτιώνει την αντοχή στο νερό και βελτιώνει σημαντικά τον ρυθμό διατήρησης της αντοχής μετά από 24 ώρες εμβάπτισης.

Ωστόσο, όταν η περιεκτικότητα σε RDP υπερβαίνει το 8%, η βελτίωση της αντοχής στο νερό μειώνεται, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η υπερβολική ποσότητα οργανικών συστατικών μειώνει την αντιυδρόλυση του στόκου.

Τα ακόλουθα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν από την πειραματική έρευνα:

Μια κατάλληλη ποσότηταεπαναδιασπειρόμενη σκόνη λάτεξ(5%-8%) μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη δύναμη συγκόλλησης και την αντοχή στο νερό του στόκου.

Η υπερβολική χρήση RDP (>8%) μπορεί να επηρεάσει την άκαμπτη δομή του στόκου, με αποτέλεσμα την επιβράδυνση ή ακόμη και τη μείωση της βελτίωσης της αντοχής συγκόλλησης και της αντοχής στο νερό.

Η βέλτιστη δοσολογία πρέπει να βελτιστοποιείται ανάλογα με το συγκεκριμένο σενάριο εφαρμογής του στόκου, ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη ισορροπία μεταξύ απόδοσης και κόστους.


Ώρα δημοσίευσης: 26 Μαρτίου 2025