1. İnorganik kıvam arttırıcı
En yaygın kullanılanı, ana bileşeni montmorillonit olan organik bentonittir. Lameller özel yapısı, kaplamaya güçlü psödoplastisite, tiksotropi, süspansiyon kararlılığı ve kayganlık kazandırır. Kalınlaştırma prensibi, tozun suyu emmesi ve şişerek su fazını kalınlaştırmasıdır, bu nedenle belirli bir su tutma özelliğine sahiptir.
Dezavantajları şunlardır: zayıf akış ve düzleme performansı, dağıtılmasının ve eklenmesinin zor olması.
2. Selüloz
En yaygın kullanılanı hidroksietil selülozdur (HECYüksek koyulaştırma verimliliğine, iyi süspansiyon, dağılım ve su tutma özelliklerine sahip olan bu madde, esas olarak su fazını koyulaştırmak için kullanılır.
Dezavantajları ise kaplamanın su geçirmezliğini etkilemesi, yetersiz küf önleyici performans ve zayıf düzleştirme performansıdır.
3. Akrilik
Akrilik kıvam arttırıcılar genel olarak iki tipe ayrılır: alkali ile şişen akrilik kıvam arttırıcılar (ASE) ve alkali ile şişen akrilik kıvam arttırıcılar (HASE).
Akrilik asit alkali ile şişen koyulaştırıcının (ASE) koyulaştırma prensibi, pH alkali seviyeye ayarlandığında karboksilatın ayrışması ve böylece moleküler zincirin, karboksilat iyonları arasındaki izotropik elektrostatik itme yoluyla sarmal yapıdan çubuk yapıya dönüşmesi ve sulu fazın viskozitesinin artmasıdır. Bu tip koyulaştırıcı ayrıca yüksek koyulaştırma verimliliğine, güçlü psödoelastik özelliğe ve iyi süspansiyon özelliğine sahiptir.
İlişkisel alkali ile şişebilen koyulaştırıcı (HASE), sıradan alkali ile şişebilen koyulaştırıcılara (ASE) hidrofobik gruplar ekler. Benzer şekilde, pH alkali seviyeye ayarlandığında, karboksilat iyonları arasındaki aynı cinsiyetli elektrostatik itme, moleküler zincirin sarmal şekilden çubuk şekline uzamasına neden olur ve bu da su fazının viskozitesini artırır; ana zincire eklenen hidrofobik gruplar, emülsiyon fazının viskozitesini artırmak için lateks parçacıklarıyla birleşebilir.
Dezavantajları şunlardır: pH'a duyarlı olması, yetersiz akışkanlık ve boya filminin düzgün yayılmaması, sonradan kolayca koyulaşması.
4. Poliüretan
Poliüretan ilişkisel koyulaştırıcı (HEUR), iyonik olmayan ilişkisel koyulaştırıcılara ait, hidrofobik olarak modifiye edilmiş etoksillenmiş poliüretan suda çözünebilen bir polimerdir. Üç kısımdan oluşur: hidrofobik baz, hidrofilik zincir ve poliüretan baz. Poliüretan baz boya çözeltisinde genleşir ve hidrofilik zincir su fazında stabildir. Hidrofobik baz, lateks parçacıkları, yüzey aktif maddeler ve pigmentler gibi hidrofobik yapılarla birleşerek üç boyutlu bir ağ yapısı oluşturur ve böylece koyulaştırma amacına ulaşılır.
Emülsiyon fazının koyulaşması, mükemmel akış ve düzleştirme performansı, iyi koyulaştırma verimliliği ve daha istikrarlı viskozite depolama özelliği ile karakterize edilir ve pH sınırlaması yoktur; ayrıca su direnci, parlaklık, şeffaflık vb. konularda belirgin avantajlara sahiptir.
Dezavantajları şunlardır: orta ve düşük viskoziteli sistemlerde, toz üzerindeki çökelmeyi önleyici etkisi iyi değildir ve koyulaştırıcı etkisi dağıtıcılar ve çözücülerden kolayca etkilenir.
Yayın tarihi: 29 Aralık 2022