1. Przedmiot i zakres stosowania
Metoda ta określa aparaturę i kroki operacyjne służące do oznaczania płynności zaprawy cementowej.
Metodę tę stosuje się do oznaczania płynności zaprawy cementu portlandzkiego z popiołem wulkanicznym, cementu portlandzkiego kompozytowego, zwykłego cementu portlandzkiego zmieszanego z popiołem wulkanicznym, cementu portlandzkiego żużlowego i innych rodzajów cementu przeznaczonych do stosowania tej metody.
2. Normy odniesienia
GB177 Metoda badania wytrzymałości zaprawy cementowej
GB178 Standardowy piasek do badania wytrzymałości cementu
JBW 01-1-1 Próbka wzorcowa do pomiaru płynności zaprawy cementowej
3. Metoda pomiaru stopnia redukcji wody w zaprawie jest następująca:
3.1 Instrumenty i wyposażenie
A. Mieszarka do moździerza;
B. Stół do skoków (należy dodać płytę szklaną o grubości 5 mm);
C. Pręt ubijający cylindryczny: wykonany z metalu, średnica 20 mm, długość około 185 mm;
D. forma okrągła w kształcie stożka ściętego i pokrywa formy: rozmiar formy okrągłej w kształcie stożka ściętego, wysokość wynosi 60±0,5 mm, średnica górna φ 70±0,5 mm, średnica dolna 100±0,5 mm, pokrywa formy musi być dopasowana do formy okrągłej w kształcie stożka ściętego, forma w kształcie stożka ściętego i pokrywa formy wykonane z materiałów metalowych;
E. Linijka (zakres pomiaru 300 mm) lub suwmiarka o zakresie pomiaru 300 mm;
F. szpatułka.
G. Waga lekowa (waga 1000 g, wykrywanie 1 g).
3.2. Procedura testowa
3.2.1 Pomiar zużycia wody w zaprawie referencyjnej
A. Odważ 300 g cementu i 750 g piasku standardowego i wsyp je do pojemnika, uruchom mieszalnik, powoli dodawaj wodę po wymieszaniu przez 5 sekund i dodaj w ciągu 30 sekund. Przerwij mieszanie na 3 minuty po uruchomieniu urządzenia. Zeskrob zaprawę z łopatek i zdejmij pojemnik z mieszadłem.
B. Jednocześnie mieszając zaprawę, wilgotną szmatką przetrzyj stół, ubijak, wytnij stożek z okrągłej formy i przykryj wewnętrzną ściankę formy, a następnie umieść je na środku szklanej płyty, przykrywając wilgotną szmatką.
C. Wymieszaną zaprawę szybko dzieli się na dwie warstwy w formie. Pierwszą warstwę umieszcza się na stożkowej formie na wysokości około dwóch trzecich, a ubijak wbija się równomiernie od krawędzi do środka piętnaście razy. Następnie obciąża się drugą warstwą zaprawy, umieszczając ją około dwóch centymetrów wyżej niż okrągła forma. Ten sam cylindryczny pręt ubija się piętnaście razy. Podczas ładowania piasku i ubijania, należy docisnąć ręcznie ściętą matrycę stożkową, aby zapobiec jej przesuwaniu.
D. Po ubiciu zdejmij pokrywę formy, szpatułką zeskrob zaprawę, która wystaje ponad okrągłą formę w kształcie stożka ściętego i wytrzyj ją płasko, a następnie delikatnie unieś formę pionowo do góry. Potrząśnij dłońmi korbą koła, aby stół podskakiwał trzydzieści razy z częstotliwością jednego skoku na sekundę.
E. Po ubiciu, za pomocą suwmiarki zmierz średnicę dyfuzyjną dna zaprawy i wyznacz średnią wartość dwóch prostopadłych do siebie średnic jako dyfuzję zaprawy po dodaniu wody, wyrażoną w mm. Dla dyfuzyjności odniesienia zaprawy wynoszącej 140 ± 5 mm, zużycie wody jest równe zużyciu wody odpowiadającemu dyfuzyjności odniesienia zaprawy.
3.2.2 Zgodnie z metodą 3.2.1 zużycie wody w zaprawie z dodatkiem środka upłynniającego osiągnęło 140±5 mm.
3.3. Stopień redukcji wody w zaprawie obrobionej oblicza się w następujący sposób:
Stopień redukcji wody w zaprawie (%) = (W0-W1)/ W0 ×100
Gdzie w0 — zużycie wody (g) przy dyfuzji zaprawy odniesienia wynoszącej 140±5mm;
W1 — Zużycie wody (g) przy dyfuzji zaprawy z dodatkiem środka redukującego wodę wynoszącej 140±5mm.
Wartość wskaźnika redukcji wody jest średnią arytmetyczną z trzech próbek.
Czas publikacji: 25 kwietnia 2024 r.