Welke rol speelt cellulose in mortel bij het vasthouden van water?

Bij de productie van bouwmaterialen, met name droge poedermortel,cellulose-etherHet speelt een belangrijke rol, met name bij de productie van speciale mortel (gemodificeerde mortel), en is een essentieel bestanddeel. De belangrijke rol van wateroplosbare cellulose-ether in mortel is vooral te danken aan het uitstekende waterretentievermogen. Het waterretentie-effect van cellulose-ether hangt af van de waterabsorptie van de basislaag, de samenstelling van de mortel, de dikte van de mortellaag, de waterbehoefte van de mortel en de uithardingstijd van het uithardingsmateriaal.

Veel metsel- en pleistermortels houden niet goed water vast, waardoor het water en de mortel na een paar minuten scheiden. Waterretentie is een belangrijke eigenschap van methylcellulose-ether en een eigenschap waar veel binnenlandse fabrikanten van droge mortels, met name in zuidelijke regio's met hoge temperaturen, veel aandacht aan besteden. Factoren die de waterretentie van droge poedermortel beïnvloeden, zijn onder andere de hoeveelheid toevoeging, de viscositeit, de fijnheid van de deeltjes en de temperatuur van de gebruiksomgeving.

Het waterretentievermogen vancellulose-etherDe wateroplosbaarheid van cellulose-ether zelf is te danken aan de oplosbaarheid en dehydratatie ervan. Zoals bekend bevat de moleculaire keten van cellulose een groot aantal sterk hydraterende OH-groepen, maar is deze niet oplosbaar in water, omdat de cellulosestructuur een hoge kristalliniteit heeft. Het hydratatievermogen van de hydroxylgroepen alleen is niet voldoende om de sterke waterstofbruggen en van der Waals-krachten tussen moleculen te compenseren. Daardoor zwelt cellulose wel op, maar lost het niet op in water. Wanneer een substituent in de moleculaire keten wordt geïntroduceerd, vernietigt de substituent niet alleen de waterstofbruggen, maar ook de waterstofbruggen tussen de ketens doordat de substituent zich tussen aangrenzende ketens wringt. Hoe groter de substituent, hoe groter de afstand tussen de moleculen. Hoe groter de afstand, hoe groter het effect van de breuk van de waterstofbruggen. Hierdoor wordt de cellulose-ether wateroplosbaar, nadat het celluloserooster uitzet en de oplossing erin doordringt, wat resulteert in een oplossing met een hoge viscositeit. Bij een temperatuurstijging verzwakt de hydratatie van het polymeer en wordt het water tussen de ketens naar buiten gedreven. Wanneer het dehydratatie-effect voldoende is, beginnen de moleculen samen te klonteren en vormen ze een driedimensionale netwerkstructuur die zich als een gel ontvouwt.

Over het algemeen geldt: hoe hoger de viscositeit, hoe beter het waterretentie-effect. Echter, hoe hoger de viscositeit en hoe hoger het molecuulgewicht, hoe kleiner de oplosbaarheid, wat een negatieve invloed heeft op de sterkte en de constructieprestaties van de mortel. Hoe hoger de viscositeit, hoe duidelijker het verdikkende effect op de mortel, maar dit is niet rechtstreeks evenredig. Hoe hoger de viscositeit, hoe stroperiger de natte mortel zal zijn, wat zich tijdens het aanbrengen uit in het kleven aan de schraper en een sterke hechting aan de ondergrond. Dit draagt ​​echter niet bij aan de structurele sterkte van de natte mortel zelf. Tijdens het aanbrengen is de anti-doorzakwerking niet显著. Daarentegen vertonen sommige mortels met een gemiddelde en lage viscositeit, maar gemodificeerd methyl, wel een positief effect.cellulose-ethersZe leveren uitstekende prestaties bij het verbeteren van de structurele sterkte van natte mortel.


Geplaatst op: 25 april 2024