Kebolehtersebaran karboksimetil selulosa adalah produk tersebut akan terurai dalam air, jadi kebolehtersebaran produk juga telah menjadi cara untuk menilai prestasinya. Mari kita ketahui lebih lanjut mengenainya:
1) Sejumlah air ditambah kepada sistem penyebaran yang diperoleh, yang boleh meningkatkan kebolehlarutan zarah koloid dalam air, dan perlu memastikan bahawa jumlah air yang ditambah tidak dapat melarutkan koloid.
2) Adalah perlu untuk menyebarkan zarah koloid dalam medium pembawa cecair yang boleh larut dalam air, tidak larut dalam gel larut air atau tanpa air, tetapi ia mestilah lebih besar daripada isipadu zarah koloid supaya ia boleh tersebar sepenuhnya. Alkohol monohidrik seperti metanol dan etanol, etilena glikol, aseton, dsb.
3) Garam larut air perlu ditambah ke dalam cecair pembawa, tetapi garam tersebut tidak boleh bertindak balas dengan koloid. Fungsi utamanya adalah untuk menghalang gel larut air daripada membentuk pes atau membeku dan memendap apabila ia berehat. Bahan yang biasa digunakan ialah natrium klorida dan sebagainya.
4) Adalah perlu untuk menambah agen penggantung kepada cecair pembawa untuk mengelakkan fenomena pemendakan gel. Agen penggantung utama boleh jadi gliserin, hidroksipropil metilselulosa, dan sebagainya. Agen penggantung hendaklah larut dalam pembawa cecair dan serasi dengan koloid. Bagi karboksimetil selulosa, jika gliserol digunakan sebagai agen penggantung, dos biasa adalah kira-kira 3%-10% daripada cecair pembawa.
5) Dalam proses pengalkilan dan pengeteran, surfaktan kationik atau bukan ionik perlu ditambah, dan perlu dilarutkan dalam pembawa cecair supaya serasi dengan koloid. Surfaktan yang biasa digunakan ialah lauril sulfat, gliserin Monoester, ester asid lemak propilena glikol, dosnya adalah kira-kira 0.05%-5% daripada cecair pembawa.
Masa siaran: 04 Nov-2022