Dispersibilitas carboxymethylcellulosae est ea, quae productum in aqua dissolvitur, itaque dispersibilitas producti etiam modus facta est ad eius efficaciam iudicandam. Plura de hac re discamus:
1) Systemati dispersionis obtento aquae quantitas additur, quae dispersibilitatem particularum colloidalium in aqua augere potest, et necesse est curare ne aquae quantitas addita colloidem dissolvere possit.
2) Necesse est particulas colloidales in liquido vectore dispergere, quod in aqua miscibile, in geliis aquasolubilibus insolubile vel sine aqua est, sed volumen maius esse debet quam particularum colloidalium ut plene dispergi possint. Sunt alcoholes monohydrici, ut methanolum et ethanolum, ethylenum glycolum, acetonum, etc.
3) Sal aquae solubilis liquido vectori addendus est, sed sal cum colloide reagere non potest. Munus eius principale est impedire ne gel aquae solubilis pastam formet aut coaguletur et praecipitet cum quiescit. Saepe adhibentur natrii chloridum et cetera.
4) Necesse est agens suspensionis addere liquido vectori ne phaenomenon praecipitationis geli fiat. Agens suspensionis principale potest esse glycerinum, hydroxypropylmethylcellulosa, etc. Agens suspensionis debet esse solubile in liquido vectore et compatibile cum colloide. Pro carboxymethylcellulosa, si glycerolum ut agens suspensionis adhibetur, dosis usitata est circiter 3%-10% liquidi vectoris.
5) In processu alkalizationis et etherificationis, surfactantes cationici vel nonionici addenda sunt, et in liquido vectoris dissolvi debent ut cum colloidibus congruant. Surfactantes vulgo adhibiti sunt laurylsulfas, glycerini monoester, propyleni glycolis acidi pinguis ester, quorum dosis est circiter 0.05%-5% liquidi vectoris.
Tempus publicationis: IV Non. Nov. MMXXII