Lepkość jest ważnym parametrem określającym właściwości eteru celulozy.
Ogólnie rzecz biorąc, im wyższa lepkość, tym lepszy efekt retencji wody zaprawy gipsowej. Jednak im wyższa lepkość, tym wyższa masa cząsteczkowa eteru celulozy, a co za tym idzie, spadek jego rozpuszczalności będzie miał negatywny wpływ na wytrzymałość i właściwości konstrukcyjne zaprawy. Im wyższa lepkość, tym wyraźniejszy jest efekt zagęszczania zaprawy, ale nie jest on wprost proporcjonalny.
Im wyższa lepkość, tym bardziej lepka będzie mokra zaprawa. Podczas budowy objawia się to przywieraniem do skrobaka i wysoką przyczepnością do podłoża. Nie jest to jednak pomocne w zwiększeniu wytrzymałości konstrukcyjnej samej mokrej zaprawy. Ponadto, podczas budowy, właściwości przeciwspływowe mokrej zaprawy nie są oczywiste. Wręcz przeciwnie, niektóre modyfikowane etery metylocelulozy o średniej i niskiej lepkości wykazują doskonałe właściwości poprawiające wytrzymałość konstrukcyjną mokrej zaprawy.
Materiały budowlane do budowy ścian to w większości struktury porowate i wszystkie charakteryzują się silną absorpcją wody. Jednakże gipsowy materiał budowlany używany do budowy ścian jest przygotowywany poprzez dodanie wody do ściany, a woda jest łatwo wchłaniana przez ścianę, co skutkuje brakiem wody niezbędnej do hydratacji gipsu, co utrudnia tynkowanie i zmniejsza przyczepność, prowadząc do pęknięć i problemów jakościowych, takich jak puchnięcie i łuszczenie. Poprawa retencji wody przez gipsowe materiały budowlane może poprawić jakość konstrukcji i siłę wiązania ze ścianą. Dlatego też środek zatrzymujący wodę stał się jedną z ważnych domieszek do gipsowych materiałów budowlanych.
Stosuje się gips tynkarski, gips wiążący, gips uszczelniający, szpachlówkę gipsową i inne materiały budowlane w proszku. Aby ułatwić budowę, podczas produkcji dodaje się opóźniacze wiązania gipsu, które wydłużają czas budowy zaczynu gipsowego. Gips jest mieszany z opóźniaczem, który hamuje proces hydratacji gipsu półwodnego. Ten rodzaj zaczynu gipsowego musi być pozostawiony na ścianie przez 1 do 2 godzin przed stwardnieniem. Większość ścian ma właściwości absorpcji wody, zwłaszcza ściany z cegły i gazobetonu. W przypadku ścian, porowatych płyt izolacyjnych i innych lekkich nowych materiałów ściennych, zaczyn gipsowy należy poddać obróbce zatrzymującej wodę, aby uniknąć przeniesienia części wody z zaczynu do ściany, co skutkuje niedoborem wody i niepełnym uwodnieniem po stwardnieniu zaczynu gipsowego. Powoduje to rozdzielenie i łuszczenie się spoiny między gipsem a powierzchnią ściany. Dodatek środka zatrzymującego wodę ma na celu utrzymanie wilgoci zawartej w zawiesinie gipsowej, zapewnienie reakcji hydratacji zawiesiny gipsowej na styku, co przekłada się na wytrzymałość wiązania. Powszechnie stosowanymi środkami zatrzymującymi wodę są etery celulozy, takie jak: metyloceluloza (MC), hydroksypropylometyloceluloza (HPMC), hydroksyetylometyloceluloza (HEMC) itp. Ponadto, w celu poprawy retencji wody można stosować alkohol poliwinylowy, alginian sodu, skrobię modyfikowaną, ziemię okrzemkową, proszek ziem rzadkich itp.
Czas publikacji: 28-02-2023