Viscositeit is een belangrijke parameter voor de prestaties van cellulose-ether.
Over het algemeen geldt: hoe hoger de viscositeit, hoe beter het waterretentie-effect van gipsmortel. Echter, hoe hoger de viscositeit, hoe hoger het molecuulgewicht van cellulose-ether, en de daarmee gepaard gaande afname van de oplosbaarheid heeft een negatieve invloed op de sterkte en de verwerkbaarheid van de mortel. Hoe hoger de viscositeit, hoe sterker het verdikkende effect op de mortel, maar dit is niet rechtstreeks evenredig.
Hoe hoger de viscositeit, hoe stroperiger de natte mortel zal zijn. Tijdens het aanbrengen uit zich dit in het kleven aan de schraper en een sterke hechting aan de ondergrond. Dit draagt echter niet bij aan de structurele sterkte van de natte mortel zelf. Bovendien is de anti-doorzakwerking van natte mortel tijdens het aanbrengen niet显著. Daarentegen presteren sommige gemodificeerde methylcellulose-ethers met een gemiddelde of lage viscositeit uitstekend in het verbeteren van de structurele sterkte van natte mortel.
Bouwmaterialen voor muren zijn meestal poreuze structuren en hebben een sterk waterabsorberend vermogen. Gips, een bouwmateriaal dat voor muren wordt gebruikt, wordt echter bereid door water toe te voegen. Dit water wordt gemakkelijk door de muur geabsorbeerd, waardoor er onvoldoende water beschikbaar is voor de hydratatie van het gips. Dit bemoeilijkt het stucwerk en vermindert de hechtsterkte, wat kan leiden tot scheuren en andere kwaliteitsproblemen zoals afbladderen en holtes. Het verbeteren van het waterbindend vermogen van gips kan de bouwkwaliteit en de hechtsterkte met de muur verbeteren. Daarom is een waterbindend middel een belangrijk hulpmiddel geworden bij de toevoeging van gips aan bouwmaterialen.
Pleistergips, hechtgips, kitgips, gipsplamuur en andere bouwmaterialen in poedervorm worden gebruikt. Om de verwerking te vergemakkelijken, worden tijdens de productie vertragers aan het gipsmengsel toegevoegd om de verwerkingstijd te verlengen. Doordat het gips met een vertrager wordt gemengd, wordt het hydratatieproces van hemihydraatgips geremd. Dit type gipsmengsel moet 1 tot 2 uur op de muur blijven staan voordat het uithardt. De meeste muren hebben waterabsorberende eigenschappen, met name bakstenen muren en muren van cellenbeton, poreuze isolatieplaten en andere lichtgewicht nieuwe wandmaterialen. Daarom moet een waterafstotende behandeling op het gipsmengsel worden uitgevoerd om te voorkomen dat een deel van het water in het mengsel naar de muur wordt overgebracht. Dit kan leiden tot watertekort en onvolledige hydratatie tijdens het uitharden van het gipsmengsel, waardoor de voegen tussen het gips en het muuroppervlak loslaten en afbladderen. Het toevoegen van een waterbindend middel dient om het vochtgehalte in de gipssuspensie te behouden, de hydratatiereactie van de gipssuspensie aan het grensvlak te waarborgen en zo de hechtsterkte te garanderen. Veelgebruikte waterbindende middelen zijn cellulose-ethers, zoals methylcellulose (MC), hydroxypropylmethylcellulose (HPMC), hydroxyethylmethylcellulose (HEMC), enz. Daarnaast kunnen ook polyvinylalcohol, natriumalginaat, gemodificeerd zetmeel, diatomeeënaarde, zeldzame-aardepoeder, enz. worden gebruikt om de waterretentie te verbeteren.
Geplaatst op: 28 februari 2023