ဆေးသိုလှောင်စဉ် viscosity ကျဆင်းခြင်းသည် အဖြစ်များသောပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ရေရှည်သိုလှောင်ပြီးနောက် ဆေး၏ viscosity သိသိသာသာကျဆင်းသွားပြီး ဆောက်လုပ်ရေးစွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ထုတ်ကုန်အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေပါသည်။ viscosity ကျဆင်းခြင်းသည် အပူချိန်၊ စိုထိုင်းဆ၊ ပျော်ရည်အငွေ့ပျံခြင်း၊ ပိုလီမာပျက်စီးခြင်းစသည့် အချက်များစွာနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း thickener cellulose ether နှင့် အပြန်အလှန်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အထူးအရေးကြီးပါသည်။
၁။ ဆယ်လူလို့စ် အီသာ၏ အခြေခံအခန်းကဏ္ဍ
ဆယ်လူလို့စ် အီသာသည် ရေအခြေခံဆေးများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုလေ့ရှိသော ထူစေသည့်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်များတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-
ထူထဲစေသောအာနိသင်- ဆယ်လူလို့စ်အီသာသည် ရေကိုစုပ်ယူခြင်းဖြင့် ရောင်ရမ်းနေသော သုံးဖက်မြင်ကွန်ရက်ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး စနစ်၏ viscosity ကို တိုးမြင့်စေပြီး ဆေး၏ thixotropy နှင့် တည်ဆောက်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေသည်။
ဆိုင်းထိန်းစနစ်တည်ငြိမ်စေသောအာနိသင်- ဆယ်လူလို့စ်အီသာသည် ဆေးတွင် ရောင်ခြယ်ပစ္စည်းများနှင့် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများကဲ့သို့သော အစိုင်အခဲအမှုန်များ အနည်ထိုင်ခြင်းကို ထိရောက်စွာကာကွယ်ပေးပြီး ဆေး၏တပြေးညီဖြစ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်။
ဖလင်ဖွဲ့စည်းခြင်းဂုဏ်သတ္တိ- ဆယ်လူလို့စ်အီသာသည် ဆေး၏ ဖလင်ဖွဲ့စည်းခြင်းဂုဏ်သတ္တိကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပြီး အပေါ်ယံလွှာသည် တစ်စုံတစ်ရာသော မာကျောမှုနှင့် တာရှည်ခံမှုကို ဖြစ်စေသည်။
မီသိုင်း ဆယ်လူလို့စ် (MC)၊ ဟိုက်ဒရောက်စီ အီသိုင်း ဆယ်လူလို့စ် (HEC)၊ ဟိုက်ဒရောက်စီ ပရိုပိုင်း မီသိုင်း ဆယ်လူလို့စ် (HPMC) စသည်တို့ အပါအဝင် ဆယ်လူလို့စ် အီသာ အမျိုးအစားများစွာ ရှိပါသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် အပေါ်ယံလွှာများတွင် ပျော်ဝင်နိုင်မှု၊ ထူထဲစေနိုင်စွမ်းနှင့် သိုလှောင်မှု ခံနိုင်ရည် ကွဲပြားပါသည်။
၂။ viscosity လျော့ကျရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများ
အပေါ်ယံလွှာများ သိုလှောင်စဉ်အတွင်း viscosity လျော့ကျခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်ပွားပါသည်။
(၁) ဆယ်လူလို့စ် အီသာများ ပြိုကွဲခြင်း
အပေါ်ယံလွှာများတွင် ဆယ်လူလို့စ် အီသာများ၏ ထူထဲစေသော အာနိသင်သည် ၎င်းတို့၏ မော်လီကျူးအလေးချိန်၏ အရွယ်အစားနှင့် ၎င်းတို့၏ မော်လီကျူးဖွဲ့စည်းပုံ၏ တည်တံ့မှုပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ သိုလှောင်မှုအတွင်း အပူချိန်၊ အက်ဆစ်ဓာတ်နှင့် အယ်ကာလီဓာတ်ကဲ့သို့သော အချက်များနှင့် အဏုဇီဝပိုးမွှားများသည် ဆယ်လူလို့စ် အီသာများ၏ ပြိုကွဲမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ရေရှည်သိုလှောင်မှုအတွင်း အပေါ်ယံလွှာရှိ အက်ဆစ်ဓာတ် သို့မဟုတ် အယ်ကာလီ အစိတ်အပိုင်းများသည် ဆယ်လူလို့စ် အီသာ၏ မော်လီကျူးကွင်းဆက်ကို ရေဓာတ်ပြိုကွဲစေပြီး ၎င်း၏ မော်လီကျူးအလေးချိန်ကို လျော့ကျစေပြီး ၎င်း၏ ထူထဲစေသော အာနိသင်ကို အားနည်းစေပြီး viscosity လျော့ကျစေသည်။
(၂) အရည်ပျော်ပစ္စည်း အငွေ့ပျံခြင်းနှင့် အစိုဓာတ် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း
အပေါ်ယံလွှာတွင် ပျော်ရည်အငွေ့ပျံခြင်း သို့မဟုတ် အစိုဓာတ်ကူးပြောင်းခြင်းသည် ဆယ်လူလို့စ်အီသာ၏ ပျော်ဝင်နိုင်မှုအခြေအနေကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သိုလှောင်မှုအတွင်း ရေအချို့သည် အငွေ့ပျံခြင်း သို့မဟုတ် အပေါ်ယံလွှာမျက်နှာပြင်သို့ ရွေ့လျားသွားနိုင်ပြီး အပေါ်ယံလွှာရှိ ရေဖြန့်ဖြူးမှုကို မညီမညာဖြစ်စေကာ ဆယ်လူလို့စ်အီသာ၏ ရောင်ရမ်းမှုအဆင့်ကို ထိခိုက်စေပြီး ဒေသတွင်းရှိ viscosity ကို လျော့ကျစေသည်။
(၃) အဏုဇီဝပိုးမွှားများ တိုက်ခိုက်မှု
အပေါ်ယံလွှာကို မှားယွင်းစွာ သိမ်းဆည်းထားခြင်း သို့မဟုတ် တာရှည်ခံပစ္စည်းများ အာနိသင်မရှိသည့်အခါ အဏုဇီဝပိုးမွှားများ ပေါက်ဖွားလာနိုင်သည်။ အဏုဇီဝပိုးမွှားများသည် ဆယ်လူလို့စ် အီသာများနှင့် အခြားအော်ဂဲနစ်ထူစေသောပစ္စည်းများကို ပြိုကွဲစေနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ထူစေသောအာနိသင်ကို အားနည်းစေပြီး အပေါ်ယံလွှာ၏ viscosity ကို လျော့ကျစေနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ရေအခြေခံ အပေါ်ယံလွှာများသည် ရေများစွာပါဝင်သောကြောင့် အဏုဇီဝပိုးမွှားများ ပေါက်ဖွားရန်အတွက် ကောင်းမွန်သောပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုဖြစ်သည်။
(၄) အပူချိန်မြင့်မားစွာ အိုမင်းခြင်း
အပူချိန်မြင့်မားစွာ သိုလှောင်မှုအခြေအနေများတွင်၊ ဆယ်လူလို့စ် အီသာ မော်လီကျူးကွင်းဆက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံသည် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆယ်လူလို့စ် အီသာများသည် အပူချိန်မြင့်မားသောအခါ အောက်ဆီဒေးရှင်း သို့မဟုတ် ပိုင်ရိုလစ်စစ်ဖြစ်လွယ်ပြီး ထူထဲစေသောအာနိသင်ကို အားနည်းစေသည်။ အပူချိန်မြင့်မားခြင်းသည် ပျော်ရည်အငွေ့ပျံခြင်းနှင့် ရေအငွေ့ပျံခြင်းကိုလည်း အရှိန်မြှင့်ပေးပြီး viscosity တည်ငြိမ်မှုကို ပိုမိုထိခိုက်စေသည်။
၃။ အပေါ်ယံလွှာများ၏ သိုလှောင်မှုတည်ငြိမ်မှုကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းများ
သိုလှောင်မှုအတွင်း viscosity လျော့ကျမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် အပေါ်ယံလွှာ၏ သိုလှောင်မှုသက်တမ်းကို တိုးချဲ့ရန်အတွက် အောက်ပါအစီအမံများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။
(၁) မှန်ကန်သော ဆယ်လူလို့စ် အီသာ ရွေးချယ်ခြင်း
ဆဲလ်လူလို့စ် အီသာ အမျိုးအစား အမျိုးမျိုးသည် သိုလှောင်မှု တည်ငြိမ်မှုအရ စွမ်းဆောင်ရည် ကွဲပြားကြသည်။ မော်လီကျူး အလေးချိန် မြင့်မားသော ဆဲလ်လူလို့စ် အီသာများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ထူထဲစေသော အာနိသင်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်မှု တည်ငြိမ်မှုမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အားဖြင့် ညံ့ဖျင်းပြီး မော်လီကျူး အလေးချိန် နိမ့်သော ဆဲလ်လူလို့စ် အီသာများသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော သိုလှောင်မှု စွမ်းဆောင်ရည် ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖော်မြူလာကို ဒီဇိုင်းဆွဲသည့်အခါ သိုလှောင်မှု တည်ငြိမ်မှု ကောင်းမွန်သော ဆဲလ်လူလို့စ် အီသာများကို ရွေးချယ်သင့်သည် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်မှု ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန် ဆဲလ်လူလို့စ် အီသာများကို အခြား ထူထဲစေသော အရာများနှင့် ရောစပ်သင့်သည်။
(၂) အပေါ်ယံလွှာ၏ pH ကို ထိန်းချုပ်ပါ
အပေါ်ယံလွှာစနစ်၏ အက်စစ်ဓာတ်နှင့် အယ်ကာလိုင်းဓာတ်သည် ဆယ်လူလို့စ်အီသာများ၏ တည်ငြိမ်မှုအပေါ် အရေးကြီးသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။ ဖော်မြူလာဒီဇိုင်းတွင်၊ ဆဲလ်လူလို့စ်အီသာများ၏ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် အက်စစ်ဓာတ်လွန်ကဲသော သို့မဟုတ် အယ်ကာလိုင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှောင်ရှားရန် အပေါ်ယံလွှာ၏ pH တန်ဖိုးကို ထိန်းချုပ်သင့်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ pH ချိန်ညှိပစ္စည်း သို့မဟုတ် ဘာဖာ သင့်လျော်သောပမာဏကို ထည့်သွင်းခြင်းသည် စနစ်၏ pH ကို တည်ငြိမ်စေရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။
(၃) တာရှည်ခံပစ္စည်းများ အသုံးပြုမှု တိုးမြှင့်ခြင်း
အဏုဇီဝများ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အပေါ်ယံလွှာတွင် သင့်လျော်သော တာရှည်ခံပစ္စည်းများကို ထည့်သွင်းသင့်သည်။ တာရှည်ခံပစ္စည်းများသည် အဏုဇီဝများ၏ ကြီးထွားမှုကို ဟန့်တားနိုင်ပြီး ဆယ်လူလို့စ်အီသာကဲ့သို့သော အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ ပြိုကွဲခြင်းကို ကာကွယ်ပေးပြီး အပေါ်ယံလွှာ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။ အပေါ်ယံလွှာ ဖော်မြူလာနှင့် သိုလှောင်မှုပတ်ဝန်းကျင်ပေါ် မူတည်၍ သင့်လျော်သော တာရှည်ခံပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်သင့်ပြီး ၎င်းတို့၏ ထိရောက်မှုကို ပုံမှန်စစ်ဆေးသင့်သည်။
(၄) သိုလှောင်မှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းချုပ်ပါ
အပေါ်ယံလွှာ၏ သိုလှောင်မှုအပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆသည် viscosity တည်ငြိမ်မှုအပေါ် တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မှုရှိသည်။ အပေါ်ယံလွှာကို ခြောက်သွေ့ပြီး အေးမြသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် သိမ်းဆည်းသင့်ပြီး solvent volatilization နှင့် cellulose ether degradation ကို လျှော့ချရန် အပူချိန်မြင့်မားခြင်းနှင့် စိုထိုင်းဆမြင့်မားသောအခြေအနေများကို ရှောင်ရှားသင့်သည်။ ထို့အပြင်၊ ကောင်းစွာတံဆိပ်ခတ်ထားသောထုပ်ပိုးမှုသည် ရေ၏ရွှေ့ပြောင်းမှုနှင့် ရေငွေ့ပျံခြင်းကို ထိရောက်စွာလျှော့ချပေးနိုင်ပြီး viscosity ကျဆင်းမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။
၄။ စေးကပ်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော အခြားအချက်များ
ဆယ်လူလို့စ် အီသာများအပြင်၊ အပေါ်ယံလွှာစနစ်ရှိ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသည် viscosity ပြောင်းလဲမှုကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ရောင်ခြယ်ပစ္စည်းများ၏ အမျိုးအစားနှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု၊ ပျော်ရည်များ၏ volatilization rate နှင့် အခြား thickener သို့မဟုတ် dispersants များ၏ တွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်မှုသည် အပေါ်ယံလွှာ၏ viscosity တည်ငြိမ်မှုကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အပေါ်ယံလွှာဖော်မြူလာ၏ အလုံးစုံဒီဇိုင်းနှင့် အစိတ်အပိုင်းများအကြား အပြန်အလှန်အကျိုးသက်ရောက်မှုတို့သည်လည်း အာရုံစိုက်ရန်လိုအပ်သော အဓိကအချက်များဖြစ်သည်။
အပေါ်ယံလွှာသိုလှောင်မှုအတွင်း viscosity ကျဆင်းခြင်းသည် cellulose ethers များပျက်စီးခြင်း၊ solvent volatilization နှင့် ရေရွှေ့ပြောင်းခြင်းကဲ့သို့သော အချက်များနှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေပါသည်။ အပေါ်ယံလွှာ၏ သိုလှောင်မှုတည်ငြိမ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော cellulose ether မျိုးကွဲများကို ရွေးချယ်သင့်ပြီး၊ အပေါ်ယံလွှာ၏ pH ကို ထိန်းချုပ်သင့်ပြီး၊ သံချေးမတက်စေရန် အစီအမံများကို အားကောင်းစေသင့်ပြီး၊ သိုလှောင်မှုပတ်ဝန်းကျင်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ဖော်မြူလာဒီဇိုင်းနှင့် ကောင်းမွန်သော သိုလှောင်မှုစီမံခန့်ခွဲမှုမှတစ်ဆင့် အပေါ်ယံလွှာသိုလှောင်မှုအတွင်း viscosity ကျဆင်းမှုပြဿနာကို ထိရောက်စွာလျှော့ချနိုင်ပြီး ထုတ်ကုန်၏စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ဈေးကွက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၇ ရက်